Monday, April 17, 2017


തകഴി ശിവശങ്കരപ്പിള്ള
(ഏപ്രില്‍ 17, 1912 – ഏപ്രില്‍ 10, 1999)

ഇന്ന് തകഴിയുടെ 105ആം ജന്മദിനം.

എന്റെ അച്ഛന്‍ നടത്തിയിരുന്ന പത്രത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന സുഹൃത്തുക്കളായ പി.കെ. ബാലകൃഷ്ണന്‍, സി.എന്‍. ശ്രീകണ്‍ഠന്‍ നായര്‍, എന്‍. രാമചന്ദ്രന്‍ എന്നിവരെ കാണാന്‍ തിരുവനന്തപുരത്തെ അതിന്റ ആപ്പീസില്‍  വരുമായിരുന്നതുകൊണ്ട് തകഴിച്ചേട്ടനെ വിദ്യാര്‍ത്ഥികാലത്തു തന്നെ ഞാന്‍ പരിചയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഹിന്ദു പത്രത്തില്‍ വന്ന ചെമ്മീന്‍ റിവ്യു വായിച്ച ശേഷം അതെഴുതിയതാരാണെന്ന്‍ അറിയാന്‍ അദ്ദേഹം താല്പര്യപ്പെട്ടു. ഞാനായിരിക്കുമെന്ന്‍ കെ. ബാലകൃഷ്ണന്‍ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ജപ്പാനിലേക്ക് പോകാനായി മദ്രാസില്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഫോണില്‍ ബന്ധപ്പെട്ടു കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു.

ചെമ്മീന്‍ സിനിമയായി കാണാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് സംഭാഷണമധ്യെ തകഴിച്ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.  ഇതൊരു നല്ല സംവിധായകന്‍ കൈകാര്യം  ചെയ്യേണ്ടതാണു, അതുകൊണ്ട്  ആദ്യം വന്നു ചോദിക്കുന്നയാള്‍ക്ക് എടുത്തു കൊടുക്കരുതെന്നായിരുന്നു എന്റെ പ്രതികരണം.

ഏതാനും മാസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ഡല്‍ഹിയില്‍ സാഹിത്യ അക്കാദമി  ജനറല്‍ കൌണ്‍സില്‍ യോഗത്തില്‍ പങ്കെടുത്തിട്ടു നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോള്‍ തകഴിച്ചേട്ടന്‍ വീണ്ടും ബന്ധപ്പെട്ടു. അക്കാദമി ഉപാധ്യക്ഷനായ കെ.എം. പണിക്കര്‍ അതിനകം ചെമ്മീന്‍ ഇംഗ്ലീഷിലേക്ക് പരിഭാഷ ചെയ്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അദ്ദേഹം തകഴിയെയും ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരിയെയും വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോയി ആദ്യ ഭാഗ പരിഭാഷ വായിച്ചു കേള്‍പ്പിച്ചു.  അറബോര്‍ ആയിരുന്നെന്ന് തകഴി. അത് പണിക്കരോട് പറയാന്‍ ധൈര്യമില്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് മിണ്ടിയില്ല. “ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാവുന്നോനാണ് തര്‍ജ്ജമ ചെയ്തതെന്ന് പറയും” എന്ന് മുണ്ടശ്ശേരി പറഞ്ഞു. 

പണിക്കരെ എങ്ങനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാം എന്ന് തകഴി  ചോദിച്ചു. എന്‍. ബി.എസിന്റെ ഒരു ചെമ്മീന്‍ പരസ്യം ഏതാണ്ട് ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു: “പാരീസില്‍ നിന്ന്‍ സര്‍ദാര്‍ കെ.എം. പണിക്കര്‍ എഴുതുന്നു: "ഇത് ഉടന്‍ തന്നെ ഇംഗ്ലീഷിലേക്ക് തര്‍ജ്ജമ ചെയ്യേണ്ടതാണ്. മറ്റാരും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറാണ്.” പണിക്കര്‍ ഈ വാഗ്ദാനം പാലിച്ചാല്‍ അത് മലയാളത്തിനു നല്‍കുന്ന ഒരു സംഭാവനയാകും എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ ഹിന്ദുവിലെ റിവ്യു അവസാനിപ്പിച്ചത്. ആ നിലയ്ക്ക് പണിക്കരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച ഒരാളാണ് ഞാന്‍. അദ്ദേഹത്തെ ഞാന്‍ എങ്ങനെ പിന്തിരിപ്പിക്കും? 

തകഴിച്ചേട്ടന്‍ ചോദിച്ചു: “നീ തര്‍ജ്ജമ ചെയ്യുമോ?”

എന്നെക്കൊണ്ടാവില്ലെന്നു  ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.  “നരേറ്റീവ് ഭാഗം ആര്‍ക്കും ചെയ്യാം. എന്നാല്‍ ഇംഗ്ലീഷ് സ്ലാങ്ങ് വശമുള്ള ഒരാള്‍ക്കേ സംഭാഷണങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യാനാകൂ.”

യുനെസ്കോ ആവശ്യപ്പെട്ടതനുസരിച്ച് ഇംഗ്ലീഷിലേക്കും ഫ്രഞ്ചിലേക്കും പരിഭാഷപ്പെടുത്താന്‍ രണ്ടു ആധുനിക പുസ്തകങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ സാഹിത്യ അക്കാദമി തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ വിവിധ ഭാരതീയ ഭാഷകളില്‍ നിന്നുള്ള പുസ്തകങ്ങളുടെ പേരുകള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടൂ ഓരോ പുസ്തകത്തെയും വിലയിരുത്തുന്ന കുറിപ്പുകളും അക്കാദമി അംഗങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു.  എല്ലാം അതാത് ഭാഷകളില്‍ നിന്ന്‍ തര്‍ജ്ജമ ചെയ്യപ്പെട്ടവ.  ഹിന്ദുവിലെ ചെമ്മീന്‍ റിവ്യു മാത്രമായിരുന്നു ഏതെങ്കിലും പുസ്തകത്തെ കുറിച്ച് ഇംഗ്ലീഷില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ലേഖനം. അത് ചെമ്മീന്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതില്‍ സഹായകമായെന്നു തകഴിച്ചേട്ടന്‍ വിശ്വസിച്ചു. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ നിര്‍ണ്ണായകമായത് അക്കാദമി അധ്യക്ഷന്‍ ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്റുവിന്റെ അഭിപ്രായപ്രകടനമായിരുന്നു. ഈ കഥ എന്നോട് പറഞ്ഞതും തകഴിച്ചേട്ടന്‍ തന്നെ. 

യോഗത്തിനു ഏതാനും ദിവസം മുമ്പാണ് ചെമ്മീന്റെ ഹിന്ദി പരിഭാഷ പുറത്തുവന്നത്. അക്കാദമി അദ്ധ്യക്ഷനെന്ന നിലയില്‍ അതിന്റെ കോപ്പി നെഹ്രുവിനു അയച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു. അദ്ദേഹം അത് വായിക്കുകയും ചെയ്തു. ചെമ്മീന്‍ പരിഗണനക്ക് എടുത്തപ്പോള്‍ നെഹ്‌റു ഇടപെട്ടു പറഞ്ഞു: “ഇതിന്റെ ഹിന്ദി പരിഭാഷയല്ലേ കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഇറങ്ങിയത്?  ഞാന്‍ അത് വായിച്ചു. അത് കൊള്ളാം.”

ചെമ്മീനോടൊപ്പം പരിഭാഷ ചെയ്യാന്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പുസ്തകം സത്യജിത് റേയുടെ സിനിമയിലൂടെ ശ്രദ്ധ നേടിയ ബിഭൂതി ഭൂഷന്‍ ബന്ദോപാദ്ധ്യായയുടെ  പതേര്‍ പാഞ്ചാലി ആയിരുന്നു. ബിഭൂതി ഭൂഷന്റെ മരണശേഷമായിരുന്നു അത് സിനിമയായതും തര്‍ജ്ജമ ചെയ്യപ്പെട്ടതും. 

തനിക്ക് കൃതിയോട് നീതികാട്ടാനാകുന്നില്ലെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാകാം പണിക്കര്‍ ചെമ്മീന്‍ പരിഭാഷയില്‍ നിന്ന്‍ പിന്‍വാങ്ങി. യുനെസ്കോ ആ ചുമതല ആള്‍ ഇന്ത്യ റേഡിയോ മേധാവിയായിരുന്ന ഡോ.വി.കെ. നാരായണ മേനോനെ ഏല്പിച്ചു.
ഞാന്‍ ഡല്‍ഹിയിലുള്ള കാലത്താണു നാരായണ മേനോന്‍ തര്‍ജ്ജമ പൂര്‍ത്തിയാക്കിയതും അത് വായിച്ചു കേള്‍ക്കാന്‍ തകഴി അവിടെ എത്തിയതും. ആള്‍ ഇന്ത്യ റേഡിയോയുടെ വാര്ത്താവിഭാഗം തലവനായിരുന്ന എം. ശിവറാമിന്റെ വീട്ടിലായിരുന്നു അദ്ദേഹം താമസിച്ചത്. ദിവസവും രാവിലെ നാരായണ മേനോന്റെ വീട്ടില്‍ പോകും. ഒരു മണിക്കൂറോളം തര്‍ജ്ജമ കേള്‍ക്കും. മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളില്‍ വൈകിട്ട ഞങ്ങള്‍ ഒത്തുചേരും. സംഭാഷണങ്ങളുടെ പരിഭാഷയില്‍ അദ്ദേഹം തൃപ്തനായിരുന്നില്ല. നരേറ്റീവിനെ കുറിച്ച് പരാതിയില്ലെങ്കില്‍ മറ്റെല്ലാം മറക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഉപദേശിച്ചു.      


ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ അവധിയില്‍ കൊല്ലത്തെ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നപ്പോള്‍ എസ്.എന്‍ കോളേജില്‍ ഒരു പരിപാടിയില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ തകഴിയും മുണ്ടശ്ശേരിയും സ്ഥലത്തെത്തി. ഇരുവരും ഊണു കഴിക്കാന്‍ വീട്ടില്‍  വന്നു. തകഴിച്ചേട്ടന്‍ തുണിയില്‍ പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ടു വന്ന ഒരു പൊതി എന്റെ കയ്യില്‍ തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: “വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം എഴുതണം.”  

കയര്‍ എന്ന നോവല്‍ ആയിരുന്നു പൊതിയില്‍.  തകഴിക്ക് ജ്ഞാനപീഠ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചപ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് ഒരു മുഖപ്രസംഗം എഴുതിക്കൂടെ എന്ന് ഡെക്കാന്‍ ഹെറാള്‍ഡിന്റെ  പത്രാധിപര്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു. കയറിനെ കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായം രേഖപ്പെത്താന്‍ ഞാന്‍ ആ അവസരം ഉപയോഗിച്ചു. 

ഒരു മലയാളി സംഘടനയുടെ ഓണാഘോഷത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ തകഴി ബാംഗ്ലൂരില്‍ വന്നപ്പോഴുണ്ടായ സംഭാഷണം കയറിനെ ആസ്പദമാക്കി  ദൂരദര്ശനു വേണ്ടി ഒരു ഹിന്ദി പരമ്പര നിര്‍മ്മിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു. തകഴിച്ചേട്ടന്‍റെ അനുവാദത്തോടെ അതിന്റെ നിര്‍മ്മാണ ചുമതല ഞാന്‍പ്രശസ്ത ചലച്ചിത്രകാരനും നാടക സംവിധായകനുമായ എം.എസ്. സത്യുവിനെ ഏല്പിച്ചു.  

ആ ബ്രഹത്തായ കൃതി 65 എപ്പിസോഡുകളില്‍ സംഗ്രഹിക്കാനാണ് സത്യുവും ഞാനും കൂടി തീരുമാനിച്ചത്.  ദൂരദര്‍ശനുള്ളില്‍ നിന്ന്‍ പല തടസങ്ങളുമുണ്ടായി. അവര്‍ 26 എപ്പിസോഡുകളെ അനുവദിച്ചുള്ളു. അതുകൊണ്ട് ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രാപ്തിവരെയെ പരമ്പരയില്‍ ഉള്പ്പെടുത്തിയുള്ളു.


ഹിന്ദിക്ക് പുറത്തു നിന്നുള്ള കൃതികളെ ആസ്പദമാക്കി വളരെ കുറച്ചു പരമ്പരകളെ ദൂരദര്‍ശന്‍ ദേശീയ ശൃംഘലയില്‍ സംപ്രേഷണം ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ. മലയാളത്തില്‍ നിന്ന്‍ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഏക  കൃതി കയറാണ്.

     കയര്‍ പരമ്പരയുടെ പണി നടക്കുന്ന കാലത്ത് തകഴിച്ചേട്ടന്‍ എനിക്ക് നിരവധി കത്തുകളെഴുതി.  അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകളും  നിരാശയുമൊക്കെ അവയില്‍ പ്രതിഫലിച്ചു. അവയില്‍ മൂന്നെണ്ണം ഇവിടെ കൊടുക്കുന്നു. ഒന്നില്‍ അദ്ദേഹം അന്വേഷിക്കുന്നു: ”കുറച്ചു പണത്തിനു വല്ല വഴിയുമുണ്ടോ?”   ദൂരദര്‍ശന്റെ അംഗീകാരം ലഭിക്കുന്നതിനു  മുമ്പ് അദ്ദേഹം പത്രക്കാരോട് സംസാരിച്ചത്  അനിചിതമായെന്നു ഞാന്‍ എഴുതിയപ്പോള്‍  വാര്ത്തയുണ്ടായ സാഹചര്യം അദ്ദേഹം ക്ഷമാപൂര്‍വ്വം വിശദീകരിക്കുന്നു. പുതിയ    വിവരമൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് രണ്ട്‌ കത്തുകള്‍ക്കുള്ള എന്റെ മറുപടി വൈകിയപ്പോള്‍  തകഴിച്ചേട്ടന്‍ പരിഭവിക്കുന്നു. “ഒരു മറുപടി –ഒരു  വരി – പോലും ഞാന്‍ അര്‍ഹിക്കുന്നില്ലേ?"  അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നു. "എന്ത് ദ്രോഹം ഞാന്‍ ചെയ്തു?”

 പതിനെട്ടു കൊല്ലം മുമ്പ് അന്തരിക്കുമ്പോള്‍ കൈകൊണ്ട് എഴുതാന്‍ പ്രയാസമുണ്ടായിരു ന്നെങ്കിലും തകഴിച്ചേട്ടന്‍റെ മനസില്‍ കഥകള്‍ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടു മൂന്ന്‍ നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പ് നടന്ന കണ്ടെഴുത്തില് തുടങ്ങി ആധുനിക  കേരളത്തിന്റെ കഥ നോവല്‍ രൂപത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയതുപോലെ സിന്ധുനദീതട സംസ്കാരത്തില്‍ തുടങ്ങി ഇന്ത്യയുടെ കഥ പറയാനുള്ള ആഗ്രഹം പൂര്ത്തിയാക്കാതെയാണ് തകഴിച്ചേട്ടന്‍ യാത്രയായത്.



Wednesday, April 12, 2017

വ്യാജപ്പേരിലറിയപ്പെടുന്ന ‘സ്വാശ്രയം’

യു.കെ. കുമാരന്റെ പത്രാധിപത്യത്തില്‍ പാലക്കാട് നിന്നും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന "ശാന്തം" മാസികയുടെ ഏപ്രില്‍ ലക്കത്തില്‍ സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസം സംബന്ധിച്ച നിരവധി ലേഖനങ്ങളുണ്ട്. കൂട്ടത്തില്‍ പത്രാധിപ സമിതിയുടെചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഞാന്‍ നല്‍കിയ ഉത്തരങ്ങളും. ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും ചുവടെ:


1.കേരളത്തിന്റെ സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയുടെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ ജിഷ്ണുവിന്റെ ആത്മഹത്യ വരെ എത്തിനില്‍ക്കുന്നുവെന്ന് പറയാം. ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തുനിന്ന്, പ്രത്യേകിച്ച് സ്വാശ്രയമേഖലയില്‍ നിന്ന്, ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വിവരങ്ങള്‍   കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് നമ്മള്‍. നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസരംഗം ഇത്തരമൊരവസ്ഥയില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നത് എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്നാണ് താങ്കള്‍ കരുതുന്നത്? 

 കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയുടെ അവസ്ഥ രാജ്യത്ത് പൊതുവേ നടക്കുന്നതില്‍ നിന്ന്‍ വേര്പെടുത്തിക്കാണാവുന്നതല്ല. സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരുകള്‍ എടുത്ത ചില നയപരമായ തീരുമാനങ്ങളും അവ തിരുത്താന്‍  കോടതികള്‍ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളുമാണ് ഈ അവസ്ഥക്ക് കാരണമായത്. നയപരമായ തീരുമാനങ്ങള്‍  എടുക്കേണ്ടത് സര്‍ക്കാരുകളാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള തീരുമാനമെടുക്കേണ്ട വിഷയമാണെന്ന്  പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കോടതികള്‍ ഒഴിഞ്ഞുപോയ അവസരങ്ങളുണ്ട്. അങ്ങനെ ചെയ്യാതെ ഇടപെട്ട സന്ദര്ഭങ്ങളുമുണ്ട്. സര്‍ക്കാരുകളും കോടതികളും വിദ്യാഭ്യാസപ്രശ്നങ്ങള്‍ അവധാനതയോടെയല്ല പലപ്പോഴും കൈകാര്യം ചെയ്തത്. അതിന്റെ ദുരന്തഫലം ഏറ്റവും വ്യക്തമായി കാണാവുന്നത് സ്വാശ്രയ മേഖലയിലാണ്.

2. കഴിഞ്ഞ രണ്ട്‌ ദശകങ്ങളായി സ്വാശ്രയം എന്ന വാക്ക് കേരളീയ പൊതുമണ്ഡലത്തില്‍  സ്ഥലം പിടിച്ചിട്ട്. ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ ഉത്തരവാദപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയ സംഘടനകളുടെ സ്പോന്സേര്‍ഡ സമരങ്ങളായാണ് ഇവ അവതരിച്ചത്. എന്നാല്‍ സ്വാശ്രയ കേന്ദ്രങ്ങള്‍ സര്‍ക്കാരിന്‍റെ എതിര്‍ശക്തിയായി അതിജീവിക്കുന്ന കാഴ്ചയും കണ്ടു. അപ്പോള്‍ യഥാര്ഥത്തില്‍ നിര്‍വചിക്കേണ്ടത് സ്വാശ്രയസമരമാണോ സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസമാണോ?

സ്വാശ്രയ മേഖലയില്‍ വൈകി പ്രവേശിച്ച സംസ്ഥാനമാണ് കേരളം. ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ എതിര്‍പ്പ് അതിനെ ഏറെക്കാലം തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തിയിരുന്നു. ആ എതിര്‍പ്പ് അവസാനിപ്പിച്ച് ഇടതു ഭരണകൂടങ്ങള്‍   സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ എല്ലാം കൈവിട്ടുപോയി. സ്വകാര്യ സംരംഭകര്‍ കേരളത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത് വളരെക്കാലമായി സജീവമായിരുന്നു. അവര്‍ നല്ല സംഭാവന നല്‍കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. സ്വാശ്രയംഎന്ന വ്യാജപ്പേരിലറിയപ്പെടുന്ന സംവിധാനം നിലവില്‍ വരുന്നതിനു മുമ്പായിരുന്നു അത്. അവര്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സ്വന്തം വിഭവശേഷിയെ ആശ്രയിക്കുന്നവരല്ല.  പ്രവേശനം തേടുന്ന വിദ്യാര്‍ഥികളില്‍ നിന്നും പണം ഊറ്റിയെടുത്താണ്  അവര്‍ സ്ഥാപനം നടത്തുന്നത്. ചിലര്‍ തൊഴില്‍ തേടുന്ന അധ്യാപകരില്‍ നിന്നും പണം ഊറ്റിയെടുക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്‍ സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ തത്വത്തില്‍  എതിര്‍ത്തിരുന്ന കാലത്ത് അവരുടെ വിദ്യാര്‍ഥി സംഘടനകളെ ഉപയോഗിച്ച് അതിനെതിരെ സമരം നടത്തിയിരുന്നു. മുന്നണി സംവിധാനം അവരെ നയം മാറ്റാന്‍  നിര്‍ബന്ധിച്ചു കേരള വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ വന്‍ശക്തികളായ ക്രൈസ്തവ സഭകളുടെ രക്ഷാധികാരത്തിലുള്ള കക്ഷികളുമായുള്ള ബന്ധമാണ് നയം മാറ്റത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്. ആദ്യ ഘട്ടത്തില്‍ യു.ഡി.എഫ്  സര്‍ക്കാരുകള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം മുസ്ലിം ലീഗിനെയും എല്‍.ഡി.എഫ്   ഒരു കേരളാ കോണ്ഗ്രസിനെയും ഏല്പിച്ചു. മുന്നണികളെ നയിക്കുന്ന കക്ഷികള്‍ക്ക് താല്പര്യമുള്ള വ്യക്തികളുടെയോ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയോ കാര്യം കൂടി പരിഗണിച്ചുകൊണ്ട് തങ്ങള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളവര്‍ക്ക് സ്കൂളും കോളെജുമൊക്കെ നല്‍കാന്‍  ലീഗ്, കേ.കോ മന്ത്രിമാര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞു.  ഈ അവസ്ഥയെ കുറിച്ച് പരാതികള്‍ ഉയരുകയും പ്രധാന കക്ഷികള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്ന്‍ ഒരു മുന്‍ വൈസ് ചാന്‍സലര്‍ ആയ ടി. എന്‍. ജയചന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ളവര്‍ ആവശ്യപ്പെടുകയുമുണ്ടായി.  സി.പി.ഐ-എം ഈ നിര്‍ദ്ദേശം സ്വീകരിച്ചു. പക്ഷെ സ്ഥാപിത താല്‍പര്യങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ ആ കക്ഷിയുടെ മന്ത്രി പതറി. അടുത്ത കാലത്തുണ്ടായ  സ്വാശ്രയ  സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ദുഷ്ചെയ്തികള്‍ക്കെതിരായ സമരങ്ങള്‍  കക്ഷി രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനത്തിന് പുറത്തുള്ള വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ മുന്നോട്ടു വന്നതിന്റെ ഫലമായുണ്ടായവയാണ്.

3.    അടുത്തിടെ എസ്.എസ്.എല്‍.സി-ഹയര്‍ സെക്കന്‍ഡറി വിജയശതമാനം ഉയര്‍ന്നപ്പോള്‍ മൂല്യനിര്‍ണ്ണയത്തില്‍ മാര്‍ക്ക് വാരിക്കോരി നല്‍കിയതാണ് വിജയകാരണമെന്നും അത് സത്യത്തില്‍ വിദ്യാഭ്യാസ മെഷിനറിയുടെ പരാജയമാണെന്നും വിലയിരുത്തപ്പെട്ടു.  ഇതേക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയാനുള്ളത്? 


എം.എ ബേബി വിദ്യാഭ്യാസമാന്ത്രിയായിരിക്കെ ഹയര്‍ സെക്കന്‍ ഡറി പരീക്ഷയുടെ വിജയശതമാനം ഉയര്‍ത്താന്‍ ബോധപൂര്‍വം ശ്രമിച്ചു. നമുക്ക് പരിചിതമായ പരീക്ഷാസംപ്രദായത്തിനു ഒരു വിദ്യാര്‍ഥിയുടെ അറിവും കഴിവും നിര്‍ണ്ണയിക്കാനാകുമോ എന്ന ചോദ്യം ഇവിടെ അപ്രസക്തമല്ല. എന്നാല്‍ ഈ വിഷയം ആഴത്തില്‍ പരിശോധിച്ച് എടുത്ത തീരുമാനമായിരുന്നില്ല ബേബിയുടെത്. പെരുകുന്ന സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ വിപണിക്ക് ഉപഭോക്താക്കളെ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള പദ്ധതിയായി അത് മാറി. അതോടൊപ്പം സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നിലവാരം ഉയര്‍ത്താന്‍ ഒരു  നടപടിയും എടുക്കാതിരുന്നത് അക്ഷന്തവ്യമായ അപരാധമാണ്.  

4. വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഭരണകൂടത്തിനു ഏറ്റെടുക്കാനാവില്ലെന്ന അഭിപ്രായം താത്ത്വികമായും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടോ? എന്താണൊരു പോംവഴി?

    ആവശ്യമായ വിദ്യാഭ്യാസ സൌകര്യങ്ങള്‍ ഒരുക്കാനുള്ള ചുമതല സര്‍ക്കാരിനുണ്ട്.  സാമ്പത്തിക പരാധീനത അതിനു തടസമാകുന്നെങ്കില്‍ സര്‍ക്കാരിതര സംവിധാനങ്ങള്‍ക്ക് ഇടം കൊടുക്കാവുന്നതാണ്. എന്നാല്‍ വിദ്യാര്‍ഥികളില്‍ നിന്ന്‍ കാശ് പിരിച്ചു കോളേജുകള്‍  നടത്താന്‍ ജാതിമതസ്ഥാപനങ്ങളെയൊ വാണിജ്യ താല്പര്യങ്ങളെയോ ആശ്രയിക്കേണ്ടതുണ്ടോഏതെങ്കിലും ഭൂപ്രദേശമൊ  സമൂഹമോ വിദ്യാഭ്യാസ സൌകര്യങ്ങളുടെ അഭാവമോ അപാര്യാപ്തതയോ മൂലം പിന്തള്ളപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍  അതിനു പരിഹാരം കാണണം. ആ പ്രദേശത്ത് അല്ലെങ്കില്‍ ആ സമൂഹത്തില്‍ പെട്ടവര്‍ അധികമായുള്ള പ്രദേശത്ത്  വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനം ഉണ്ടാക്കുന്നതിനു ജാതിമത-രാഷ്ട്രീയ വിഭാഗീയതകള്‍ക്കതീതമായി എല്ലാവരെയും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ഒരു സംവിധാനം രൂപകല്‍പന ചെയ്യാന്‍ നമുക്ക് കഴിയില്ലേ? അങ്ങനെയുള്ള ഒരു സംവിധാനത്തിന് മാത്രമേ ഇനിയുള്ള കാലത്ത് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ തുടങ്ങാന്‍ അനുമതി നല്‍കാവൂ. 

5. സ്വാശ്രയ പ്രൊഫഷനല്‍ കോളേജ് നിയമത്തില്‍ കച്ചവട താല്പര്യം മാത്രമേയുള്ളുവെന്നും ഉപരിവര്‍ഗ-മധ്യവര്‍ഗ മലയാളിയുടെ താല്പര്യ സംരക്ഷണം മാത്രമാണ് അതിലുള്ളതെന്നും വ്യാപകമായ ആരോപണമുണ്ട്. ഇത് സത്യമാണോ?

പ്രൊഫഷനല്‍ വിദ്യാഭ്യാസ രംഗമാണ് സ്വാശ്രയ മേഖലയിലെ ഏറ്റവും വലിയ കറവപ്പശു. ആ രംഗത്തേക്ക്  കടന്നു വന്നവരെ നയിക്കുന്നത് അമിത ലാഭമോഹമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. മക്കളെ ഡോക്ടര്മാരോ  ഇഞ്ചിനീയര്‍മാരോ ആക്കാന്‍ എത്ര പണം മുടക്കാനും തയ്യാറുള്ള അച്ഛനമ്മമാരുടെ നാടാണല്ലോ ഇത്. ഇവിടെ സ്വാശ്രയ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് അവര്‍ വലിയ തോതില്‍ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. കേരളത്തില്‍ നയം മാറ്റം നടന്ന ശേഷവും കൂടുതല്‍ സമാധാന പൂര്‍ണ്ണമായ കാമ്പസുകള്‍ തേടി  ഇവിടെ നിന്നും ധാരാളം കുട്ടികള്‍ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. പ്രൊഫഷനല്‍  വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത്  മെഡിസിനും ഇഞ്ചിനീയറിംഗം കൂടാതെ മറ്റ് സാധ്യതകളുമുണ്ട്. അവയെ കുറിച്ച് മലയാളികള്‍ പ്രായേണ അജ്ഞരാണ്. വിദ്യാര്‍ഥികളെയും രക്ഷിതാക്കളെയും അവയെ  കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരും ബോധവതികളുമാക്കിയാല്‍  ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തിന്റെ ആരോഗ്യകരമായ വളര്ച്ച ഉറപ്പാക്കാനാകും. സര്‍വകലാശാലാ അധികൃതരും രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വവും ഉണര്‍ന്നു പ്രവര്ത്തിക്കുമ്പോഴേ   അത് സാധ്യമാകൂ.

6. നമ്മുടെ സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസത്തില്‍ ഇടതു-വലത് സര്‍ക്കാരുകള്‍ മാറിമാറി ഇടപെട്ടിട്ടും സമൂഹ വികസനത്തില്‍ ന്ര്നായകശക്തിയാകും വിധം വിദ്യാഭ്യാസത്തെ പുതുക്കിപ്പണിയാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന് തന്നെയാണ് തെളിയുന്നത്. നയത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണോ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ കയറെടുക്കേണ്ട അവസ്ഥ ജനിപ്പിക്കുന്നത്?

കഴിഞ്ഞ മൂന്നു പതിറ്റാണ്ട് കാലത്ത്  പ്രശ്നങ്ങള്‍ മനസിലാക്കാനും അവയ്ക്കു പരിഹാരം കാണാനും കഴിവുള്ള ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി ഉണ്ടായിട്ടില്ല. മന്ത്രിമാരെല്ലാം കാര്യങ്ങള്‍ പഠിക്കാനും മനസിലാക്കാനും കഴിവില്ലാത്തവരായിരുന്നു എന്ന അഭിപ്രായം എനിക്കില്ല. അവരുടെ കക്ഷികളുടെ സങ്കുചിത രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹ്യ താല്പര്യങ്ങള്‍ അവരുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തി. പാര്‍ട്ടിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള യൂണിയനുകള്‍ വിസിയില്‍ കൂടി സര്‍വകലാശാലകള്‍ ഭരിച്ചിരുന്ന അവസരങ്ങളുമുണ്ട്.   അപ്പോള്‍  എങ്ങനെയാണ് വിദ്യാഭ്യാസത്തെ സാമൂഹിക വികസനത്തില്‍ നിര്‍ണ്ണായകശക്തിയാകാന്‍ കഴിയുന്ന വിധത്തില്‍  പുതുക്കി പ്പണിയാനാവുക? സാമൂഹിക രാഷ്ട്രീയ പരിസരങ്ങളില്‍ ഗുണപരമായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാകാതെ  ഈ അവസ്ഥയില്‍ മാറ്റം പ്രതീക്ഷിക്കാനാവില്ല. അടുത്ത കാലത്ത് വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ ഉയര്‍ത്തിയിട്ടുള്ള പ്രശ്നങ്ങള്‍ പ്രകടമായ ചില ദുഷിച്ച രീതികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവ മാത്രമാണ്.  പല മേഖലകളിലും വലിയ മാറ്റങ്ങള്‍ നടക്കുന്ന ഒരു കാലമാണിത്. പുതിയ കാലത്തിനനുയോജ്യമായ രീതിയില്‍ വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തെ നവീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ അതിന്റെ ദുരന്തം പേറുക വരും തലമുറകളാകും. 


7.  രജനി എസ്. ആനന്ദിന്‍റെ   ആത്മഹത്യ ഓര്‍മ്മ വരുന്നു.  പത്രവാര്ത്തകള്‍, മുഖപ്രസംഗം, ഫീച്ചറുകള്‍ എന്നതിനപ്പുറം മാധ്യമങ്ങള്‍ സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസത്തെ ക്രിയാത്മകമായി സമീപിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

രജനി എസ് ആനന്ദും ജിഷ്ണുവും സര്‍ക്കാരുകളുടെ പരാജയത്തിനു സ്വന്തം ജീവന്‍ ബലികൊടുക്കേണ്ടി വന്നവരാണ്. അവരുടെ ദുരന്തകഥകള്‍ പരക്കെ അറിയപ്പെട്ടൂ. ചികഞ്ഞു നോക്കിയാല്‍ അത്രയും വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടി വരാഞ്ഞതുകൊണ്ടു ശ്രദ്ധ ലഭിക്കാതെ പോയ നിരവധി കഥകളും കണ്ടെത്താനാകും. നേതാക്കന്മാരും ഉയര്‍ന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരും സ്വന്തം കുട്ടികളെ ഡല്‍ഹിയിലോ വിദേശത്തോ  അയക്കുന്നതില്‍ നിന്ന്‍ അവര്‍ ഇവിടത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ ദൌര്‍ബല്യത്തെ കുറിച്ച് അറിവുള്ളവരാണെന്നു മനസിലാക്കാം. സംസ്ഥാനം നേരിടുന്ന പ്രശ്നത്തിനു പരിഹാരം കണ്ടെത്താതെ അവര്‍ സ്വന്തം കുട്ടികളുടെ ഭാവി ഭദ്രമാക്കുന്നു. അവര്‍ പ്രശ്നത്തെ ക്രിയാത്മകമായി സമീപിക്കാത്തത് അതിനുള്ള കഴിവില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്. ആദ്യ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സര്‍ക്കാരിനെ പുറത്താക്കുന്നതില്‍ സ്വകാര്യ വിദ്യാഭ്യാസ  താല്പര്യങ്ങള്‍ വഹിച്ച പങ്ക്  ഇടതു പക്ഷത്തെ ഇപ്പോഴും ഭയപ്പെടുത്തുന്നു. സര്‍ക്കാര്‍  പുറത്താക്കപ്പെട്ട ശേഷമാണ് ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരിയുടെ വിദ്യാഭ്യാസ നിയമം ഭരണഘടനാനുസൃതമാണെന്നു സുപ്രീം കോടതി വിധിച്ചത്.  പക്ഷെ തുടര്‍ന്ന് വന്ന ഒരു ഇടതുപക്ഷ സര്‍ക്കാരും  അത് നടപ്പാക്കാന്‍  ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല.

8.  ലക്ഷ്മി നായരുടെ കോളേജിലെ സമരം ഒടുവില്‍ രാഷ്ട്രീയ വടംവലിയുടെ നാടകമായി പരുവപ്പെട്ടത്  ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നോ? എന്ത് തോന്നുന്നു? 

ലോ അക്കാദമിയുടെ ചരിത്രവും അടുത്ത കാലത്ത് അവിടെ നടന്ന  സമരവും  സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാല്‍ രാഷ്ട്രീയ കേരളത്തിന്റെ സമകാലാവസ്ഥ വെളിപ്പെടും.  സ്വാശ്രയ കാലത്തിനു മുമ്പ് ജനിച്ച ഒരു സ്വാശ്രയ പ്രൊഫഷനല്‍ സ്ഥാപനമാണത്.  ഏതെങ്കിലും ജാതിമത സ്ഥാപനത്തിനല്ല ഒരു ട്രസ്റ്റിനാണ്  കോളേജ് നടത്താന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ അനുവാദം നല്‍കിയത്. രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനമുള്ള സ്ഥാപകന്‍ എല്ലാ കക്ഷികളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചു.  രണ്ടു മുന്നണികളില്‍ നിന്നും ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ നേടി വളര്‍ന്ന അക്കാദമി മെല്ലെ കുടുംബ സ്ഥാപനമായി മാറാന്‍ തുടങ്ങി. അതിന്റെ ഫലമായി ഉയര്‍ന്നു വന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണ് ചില വിദ്യാര്‍ഥിനികളെ സമരം തുടങ്ങാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്‌. വിദ്യാര്‍ഥി സംഘടനകള്‍ സ്വന്തം നിലനില്പ് ഭദ്രമാക്കാന്‍ സമരരംഗത്തെത്തി.  പ്രധാന ഭരണകക്ഷിയുടെ വിദ്യാര്‍ഥി സംഘടന സര്‍ക്കാര്‍ പിന്തുണയോടെ മാനേജ്മെന്റുമായി ഉണ്ടാക്കിയ ഒത്തുതീര്‍പ്പ്  സമരം തുടങ്ങിയവര്‍ക്ക് സ്വീകാര്യമായില്ല. ഒടുവില്‍ അവരെ കൂടി തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍  സര്‍ക്കാരും മാനേജ്മെന്റും നിര്‍ബന്ധിതരായി.


9.   ആഗോളീകരണകാലത്തിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ വിദ്യാഭ്യാസ പ്രതിസന്ധി എന്താണ്? മാനവികതയോ കമ്പോളമോ വലുത് എന്ന ചോദ്യമാണോ അതുയര്‍ത്തുന്നത്? 

ആഗോളീകരണത്തിനു മുമ്പ് തന്നെ സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസം  എത്തിയിരുന്നു. ന്യൂനപക്ഷ അവകാശങ്ങളുടെ തണലിലാണ് അത് കടന്നു വന്നത്. കര്‍ണ്ണാടക സര്‍ക്കാര്‍ മാതൃഭാഷയായ കന്നഡ  പഠനഭാഷയാക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം മാനേജ്മെന്റുകള്‍ ആ ഭാഷയില്‍ പഠനം തുടരാന്‍ കോടതിയില്‍ നിന്ന്‍ അനുവാദം സമ്പാദിച്ചത് തങ്ങള്‍ ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യന്‍ സമുദായത്തിന്റെ മാതൃഭാഷയിലാണ്   പഠനം നടത്തുന്നതെന്ന് വാദിച്ചുകൊണ്ടാണ്.  മണിപ്പാല്‍ കേന്ദ്രമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന സ്വാശ്രയ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നത് കൊങ്ങിണി സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷാന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ അവകാശത്തിന്റെ പേരിലാണ്.  ആ അവകാശവാദങ്ങള്‍ എത്ര തന്നെ സംശയാസ്പദമാണെങ്കിലും ആ കേസുകളിലെ ഹര്‍ജിക്കാര്‍ ഉയര്‍ന്ന വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരം നിലനിര്ത്തണമെന്ന ആഗ്രഹാമുള്ളവരായിരുന്നു.  എല്ലാം കമ്പോളത്തിനു വിട്ടുകൊടുക്കുന്ന ആഗോളീകരണകാലത്തുണ്ടായ മാറ്റം അമിതലാഭം കൊതിക്കുന്നവര്‍ വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത്  തള്ളിക്കയറിയതാണ്. ലാഭചിന്ത വിദ്യാഭ്യാസ നിലവാരത്തിനു മുകളില്‍ സ്ഥാനം നേടി.  സര്‍ക്കാരുകള്‍ക്ക് ആഗോളീകരണത്തെ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്താന്‍ കഴിയില്ലായിരിക്കാം. എന്നാല്‍  അതിന്റെ ഫലമായി ഉയര്‍ന്നു വന്നിട്ടുള്ള പല പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്കും പരിഹാരം കാണാന്‍ സര്‍ക്കാരുകള്‍ക്ക് കഴിയും. അതിനു ശക്തമായ ഒരു നിയമ സംവിധാനാം ആവശ്യമാണ്‌. സ്വാശ്രയ മേഖലയെ നിയന്ത്രിക്കാനും നിലവാരം നിലനിര്ത്തുന്നെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്താനും വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്ന നിയമം വേണം. വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ ഇന്നത്തെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്ക്  കമ്പോളവുമായോ മാനവികതയുമായോ എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുണ്ടെന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല. അടിസ്ഥാനപരമായി അത് ഭരണാധികാരികളുടെ കഴിവില്ലായ്മയുടെ ഫലമാണ്. രണ്ട്‌ സ്വാശ്രയ കോളേജുകള്‍ സമം ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ കോളേജ് എന്ന എ.കെ. ആന്റണിയുടെ പ്രഖ്യാപനം ആരും മറന്നിട്ടുണ്ടാവില്ല. പ്രസ് കോണ്‍ഫറന്‍സ് പ്രസ്താവത്തിനും  മൈതാന പ്രസംഗത്തിനും നിയമ പ്രാബല്യമില്ലെന്നു അറിയാത്ത ആളല്ല അദ്ദേഹം. ആ സമവാക്യം പ്രാബല്യത്തില്‍ കൊണ്ടുവരാന്‍ നിയമസാധുതയുള്ള എന്തെങ്കിലും നടപടി അദ്ദേഹം എടുത്തതായി വിവരമില്ല. കോഴപ്പണം വാങ്ങുന്നത് വിലക്കുന്ന നിയമമുണ്ട്. പക്ഷെ കേരളത്തില്‍ അത് പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടതായി അറിവില്ല. നിയമം പാസാക്കുകയും ഭരണാധികാരികള്‍ അത് നടപ്പാക്കാനുള്ള ഇച്ഛശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്‌താല്‍ പല പ്രശ്നങ്ങളും പരിഹരിക്കപ്പെടും.

10.  ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസരംഗത്ത്  വ്യാപകമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്വകാര്യ സര്‍വകലാശാലകളുടെയും വിദേശ സര്‍വകലാശാലകളുടെയും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ എങ്ങനെ വിലയിരുത്തുന്നു? ഇന്ത്യന്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഭാവി  നിശ്ചയിക്കുക  ഇനി ഇത്തരം സര്വകലാശാലകളാകുമോ?

കേരളത്തിനു പുറത്ത് നിരവധി സ്വകാര്യ സര്‍വകലാശാലകള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ട്.  പലതും നിലവാരം കുറഞ്ഞവയാണ്. എന്നാല്‍ ഉയര്‍ന്ന നിലവാരം പുലര്ത്തുന്നവയുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അവയെ പാടെ തള്ളിപ്പറയാന്‍  ഞാന്‍ ഒരുക്കമല്ല. കേരള സംസ്ഥാനം നിലവില്‍ വരുമ്പോള്‍  ഒരു സര്‍വകലാശാലയെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. യുണിവേഴ്സിറ്റി ഗ്രാന്റ്സ് കമ്മിഷന്‍  നടത്തിയ ഒരു ചെറു പഠനത്തില്‍ ഗവേഷണ രംഗത്ത് അത് ഇന്ത്യയില്‍ ഏറ്റവും പിന്നിലാണെന്നു വെളിപ്പെട്ടു. ആ പഠന ഫലം ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് മാതൃഭൂമി ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പില്‍ ഞാന്‍ ഒരു ലേഖനമെഴുതി. അമ്പതില്‍ പരം കൊല്ലം മുമ്പായിരുന്നു അത്. സിന്‍ഡിക്കേറ്റും സെനറ്റും ആ ലേഖനം ചര്‍ച്ച ചെയ്തു. പക്ഷെ നിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള ഒരു നടപടിയുമുണ്ടായില്ല. അതിനുശേഷം സര്‍വകലാശാലാ ഭരണ സമിതികളില്‍ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനമേറി. സര്‍വകലാശാലയെ കൈപ്പിടിയില്‍ ഒതുക്കണമെന്നല്ലാതെ  അതിന്റെ നിലവാരം ഉയര്‍ത്തണമെന്ന ചിന്ത രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികള്‍ക്കുണ്ടായിട്ടില്ല. അവര്‍ക്ക് നിലവാരം ഉയര്‍ത്താന്‍  കഴിയുന്നില്ലെങ്കില്‍ സ്ഥിതി മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള നടപടിയെന്ന നിലയില്‍ സ്വകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളെയോ വിദേശ സ്ഥാപനങ്ങളെയോ സര്‍വകലാശാലകള്‍ തുടങ്ങാന്‍ അനുവദിക്കണമെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. അങ്ങനെ ഉന്നതന്മാരുടെ മക്കള്‍ പുറത്തു പോയി നേടുന്ന തരത്തിലുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം പുറത്തയച്ചു പഠിപ്പിക്കാനുള്ള സാമ്പത്തിക ശേഷിയില്ലാത്ത  കുടുംബങ്ങളിലെ കുട്ടികള്‍ക്കും ലഭിക്കട്ടെ. സര്‍വകലാശാലകള്‍ അനുവദിക്കുമ്പോള്‍ പഴയ തെറ്റ് ആവര്‍ത്തിക്കരുത്. അനുവാദം നല്‍കും മുമ്പ് സ്ഥാപനങ്ങള്‍  സംസ്ഥാന താല്പര്യങ്ങള്‍ക്ക് അനുസൃതമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താന്‍ വ്യക്തമായ നിയമം ഉണ്ടാക്കണം.

11. മാര്‍ക്സ് വിഭാവനം ചെയ്യാത്ത രീതിയില്‍ വളര്‍ന്ന സമൂഹമാണ് മലയാളികള്‍ എന്ന് താങ്കള്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സമകാലിക മലയാളികളില്‍ സാമൂഹികമായ സംവഹനശേഷി കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും അതുകൊണ്ടാണോ?


കേരളം മാത്രമല്ല എല്ലാ സമൂഹങ്ങളും മാര്‍ക്സ് വിഭാവനം ചെയ്യാത്ത രീതിയിലാണ് മുന്നോട്ടു പോകുന്നത്. മാര്‍ക്സിസം വ്യാവസായികയുഗത്തിന്റെ ഉല്പന്നമാണ്.  വ്യാവസായിക വിപ്ലവം നടന്ന രാജ്യങ്ങള്‍ ആ ഘട്ടം പിന്നിട്ട് വ്യാവസായികോത്തര യുഗത്തില്‍ പ്രവേശിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പഴയ കാല സംഭവങ്ങള്‍ വിശകലനം ചെയ്യുന്നതില്‍ അസാമാന്യമായ വൈഭവം കാട്ടിയ മാര്‍ക്സിനു ഈ മാറ്റം മുന്‍കൂട്ടി കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.  ചില സമൂഹങ്ങള്‍ ഇനിയും വ്യാവസായിക യുഗത്തില്‍ എത്തിയിട്ടില്ല. ആ യുഗത്തില്‍ പ്രവേശിക്കാതെ തന്നെ  ഒരുപക്ഷെ അവയ്ക്ക് വ്യാവസായികോത്തര യുഗത്തിലേക്ക് കടക്കാനായേക്കും. വ്യാവസായിക യുഗത്തിലെ ചൂഷണത്തിനെതിരായ സമരത്തിന്റെ ഫലമായി തൊഴിലാളിവര്‍ഗ്ഗം നേടിയ എട്ടു മണിക്കൂര്‍ അധ്വാനം, എട്ടു മണിക്കൂര്‍ ഉല്ലാസം, എട്ടു മണിക്കൂര്‍ വിശ്രമം” എന്ന ആശയത്തെ വ്യാവസായികോത്തര യുഗം അപ്രസക്തമാക്കി കഴിഞ്ഞു. അമേരിക്കക്കാരന്‍ ഉണര്‍ന്നിരിക്കുന്ന സമയത്ത് പണിയെടുക്കാന്‍ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെ ജനങ്ങള്‍ ഇന്ന് നിര്‍ബന്ധിതരാകുന്നു. പുതിയ കാലത്തെ ചൂഷണം ഇതുവരെ ലോകത്ത് ചര്‍ച്ചാവിഷയം പോലുമായിട്ടില്ല. വ്യാവസായികയുഗത്തിലൂടെ കടന്നു പോകാതെ  വ്യാവസായികോത്തര യുഗത്തിലേതിനു സമാനമായ സാമൂഹ്യ നേട്ടങ്ങള്‍ കൈവരിച്ച പ്രദേശമാണ് കേരളം. പക്ഷെ കേരള സമൂഹത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൃത്യമായി നിര്‍വചിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ഇത് കാര്‍ഷിക സമൂഹമല്ല, വ്യാവസായിക സമൂഹവുമല്ല, വ്യാവസായികോത്തര സമൂഹവുമല്ല.


12. കേരളത്തിന്റെ പൊതുവിദ്യാഭ്യാസരംഗം സമൂലമായ അഴിച്ചുപണിക്ക് വിധേയമാക്കി പുനര്‍നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ താങ്കളുടെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍..? 

കാര്‍ഷിക സമൂഹത്തിന്റെയും വ്യാവസായികയുഗത്തിന്റെയും  വ്യാവസായികോത്തരയുഗത്തിന്റെയും അംശങ്ങള്‍ ഇവിടെയുണ്ട്. ഈ വസ്തുത കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ടാണു കേരളം വിദ്യാഭ്യാസം ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള വിഷയങ്ങളില്‍ നയം  രൂപീകരിക്കേണ്ടത്.  അതിനു മുതിരുമ്പോള്‍സ്വാഭാവികമായും അതൊരു അഴിച്ചു പണിയാകും. ഇവിടെ തൊഴിലവസരങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്നതില്‍ ഭരണകൂടങ്ങള്‍ പരാജയപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് ആളുകള്‍ തൊഴിലന്വേഷിച്ച് രാജ്യത്തിന്റെ ഇതരഭാഗങ്ങിലേക്കും വിദേശത്തേക്കും ചേക്കേറുന്നത്. ഈ സ്ഥിതിവിശേഷം തുടരാനുള്ള സാധ്യതയുള്ളതു കൊണ്ട് വിദേശ തൊഴില്‍  വിപണികളുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ കൂടി കണക്കിലെടുത്തു കൊണ്ടു വിദ്യാഭ്യാസരംഗം നവീകരിക്കണം. മലയാളികള്‍ ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറല്ലാത്ത പണികള്‍ ചെയ്യാന്‍ ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്നും ആളുകളെത്തുന്നു. അത്തരം തൊഴിലുകളുടെ പദവി ഉയര്‍ത്തിയാല്‍ മലയാളികള്‍ അവ ഏറ്റെടുക്കാന്‍ മുന്നോട്ടു വറാന്‍ ഇടയുണ്ട്. അnത്തരം ജോലികള്‍ക്ക് യുവാക്കളെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിനായി അമേരിക്കയിലെ കമ്മ്യൂണിറ്റി കോളേജുകളുടെ മാതൃകയില്‍   സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാവുന്നതാണ്. നിയമനങ്ങളിലും ഉദ്യോഗക്കയറ്റത്തിലും ഇപ്പോള്‍ അക്കാദമിക മികവിനെക്കാള്‍ നിര്‍ണ്ണായകമായ  ഘടകം ഭരണകക്ഷിയോടും അതിന്റെ യൂണിയനോടുമുള്ള കൂറാണ്. ഈ സ്ഥിതിയില്‍ മാറ്റമുണ്ടാകാത്തിടത്തോളം സര്‍വകലാശാലകളുടെ നിലവാരം മെച്ചപ്പെടില്ല.

13. കേരളം പിന്തിരിഞ്ഞോടുകയാണെന്ന് 2003ല്‍ താങ്കള്‍ 2003ല്‍ താങ്കള്‍ രേഖപ്പെടുത്തി. 2017ല്‍ ചിന്തിക്കുമ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ തോന്നുന്നുവോ?

നവോഥാന നേട്ടങ്ങള്‍ നഷ്ടമായ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിലാണ്  കേരളം പിന്തിരിഞ്ഞോടുകയാണെന്ന നിരീക്ഷണം  ഞാന്‍ നടത്തിയത്. (പിന്തിരിഞ്ഞോടുന്ന കേരളംഎന്ന പേരിലുള്ള ലേഖന സമാഹാരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് 2003ലാണ്‌. എന്നാല്‍ അതിലെ ലേഖനങ്ങളില്‍ പലതും 1990കളില്‍ എഴുതിയവയാണ്.) പ്രധാനമായും  ആദിവാസികള്‍, ദളിതര്‍, സ്ത്രീകള്‍ എന്നീ വിഭാഗങ്ങളുടെ സമകാലികാവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്  നാം സമൂഹികമായി പിന്നോട്ട് പോവുകയാണെന്ന നിഗമനത്തില്‍ ഞാന്‍ എത്തിയത്.  ഈ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളുടെയും സ്ഥിതി 2017ലും മെച്ചപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നു തന്നെയല്ല കേരള സമൂഹം ജീര്‍ണ്ണാവസ്ഥയിലാണെന്നു തെളിയിക്കുന്ന പല സംഭവങ്ങളും അടുത്ത കാലത്ത് ഉണ്ടായിട്ടുമുണ്ട്.    ഈ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ സത്യസന്ധമായി വിലയിരുത്താനുള്ള കടമ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്കും അക്കാദമിക സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കുമുണ്ട്. 


മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനം ക്രിമിനല്‍ പ്രവൃത്തിയാകുമ്പോള്‍ 

ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്കര്‍ 
മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്

ഒന്നാം പ്രസ് കമ്മിഷന്റെ മുന്നില്‍ തെളിവ് നല്‍കിയ ഒരു പത്ര ഉടമ പറഞ്ഞു താന്‍ ഇന്ത്യന്‍ ശിക്ഷാ നിയമത്തിന്റെ എല്ലാ വകുപ്പുകളും ലംഘിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്‍. അതില്‍ 302ഉം (കൊലപാതകം) പെടുമോ എന്ന്‍ ഒരംഗം ചോദിച്ചു. മറുപടി ഒരു ബൈബിള്‍ വാക്യമായിരുന്നു: Spirit was willing but flesh was weak. (Editor:ഇത് തര്‍ജ്ജമ ചെയ്യുകയോ മലയാളം ബൈബിളിലെ വാക്കുകള്‍ കിട്ടുമെങ്കില്‍ അതുപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുക.) വായനക്കാരെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കുന്ന വാര്‍ത്തയ്ക്കായി പത്രാധിപരായ മകന്‍ പത്ര ഉടമയായ അച്ഛനെ കൊല്ലുന്ന കഥ പറയുന്ന ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് നോവല്‍ ഒരിക്കല്‍ വായിച്ചതോര്‍ക്കുന്നു. അത്രത്തോളം പോയില്ലെങ്കിലും ഹീനമായ ഒരു ക്രിമിനല്‍ കുറ്റമാണ് പ്രേക്ഷകരെ കൂട്ടാനായി മംഗളം ചാനല്‍ ചെയ്തത്. 

ഗതാഗത മന്ത്രി എ.കെ.ശശീന്ദ്രന്‍ ഒരു സ്ത്രീയുമായി ഫോണില്‍ കു‌ടി ശൃംഗരിക്കുന്നതിന്റെ അപൂര്‍ണ്ണ ശബ്ദരേഖയായിരുന്നു ആദ്യ ദിവസം അതിന്റെ  മുഖ്യവാര്‍ത്ത. ചാനല്‍ സാരഥികള്‍ കണക്കുകൂട്ടിയതു പോലെ അത് വലിയ ചര്‍ച്ചാ വിഷയമായി. അഞ്ചു മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ ശശീന്ദ്രന്‍ രാജിവെച്ചു. വാര്‍ത്ത കേട്ട പലരും മന്ത്രിയുടെ അനാശ്യാസ സംഭാഷണം പുറത്തു വന്നതില്‍ സന്തോഷിക്കുകയും അതാസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍ ചിലര്‍ അതിറെ നൈതികത ചോദ്യം ചെയ്തു. ടേപ്പില്‍ സ്ത്രീശബ്ദം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മന്ത്രി സംസാരിക്കുന്നത്  മുന്‍ പരിചയമുള്ള ഒരാളോടാണെന്ന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളില്‍ നിന്ന്‍ വ്യക്തമായിരുന്നു. ഉഭയസമ്മത പ്രകാരമുള്ള സംഭാഷണം ചോര്‍ത്തി സംപ്രേഷണം ചെയ്തത് സ്വകാര്യതയിലേക്കുള്ള കടന്നുകയറ്റമാണെന്ന ആക്ഷേപം ഉയര്‍ന്നു. കുട്ടികളെ മാറ്റി നിര്‍ത്തണം എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണു ചെയ്തതെങ്കിലും അശ്ലീല സംഭാഷണം സംപ്രേഷണം ചെയ്തത് തെറ്റാണെന്ന അഭിപ്രായം ചിലര്‍ പ്രകടിപ്പിച്ചു. 

സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളില്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കൊപ്പം നിരവധി മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകരും വാര്ത്തക്കെതിരെ ശക്തമായി പ്രതികരിച്ചു. സ്വന്തം ചാനലിലൂടെയും അവസരം നല്‍കിയ മറ്റുള്ളവയിലൂടെയും  മംഗളം ടിവി സി.ഇ.ഒ ആര്‍. അജിത്കുമാര്‍ വിമര്‍ശനത്തെ ധീരമായി പ്രതിരോധിച്ചു. തങ്ങള്‍ സ്ത്രീസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാനും  അധികാര ദുര്‍വിനിയോഗം തടയാനുമുള്ള കുരിശുയുദ്ധത്തിലാണെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. എന്നാല്‍ കടുത്ത മത്സരം നടക്കുന്ന മേഖലയിലേക്ക് പുതുതായി പ്രവേശിക്കുന്ന ചാനല്‍ ജനശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റാന്‍ വാര്‍ത്തചമയ്ക്കുകയായിരുന്നെന്ന സംശയം നിലനിന്നതിനാല്‍ വിശ്വാസയോഗ്യമായ അന്വേഷണത്തിലൂടെ സത്യാവസ്ഥ പുറത്തുകൊണ്ടുവരണമെന്ന ആവശ്യം പൊതുസമൂഹത്തില്‍ നിന്നും വനിതകളുള്‍പ്പെടെയുള്ള മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകരില്‍ നിന്നും  ഉയര്‍ന്നു. അധികാരികള്‍ അതംഗീകരിക്കുമെന്ന്‍ വാര്‍ത്ത പരന്നപ്പോള്‍ ചാനല്‍ മേധാവി സ്ക്രീനില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഒരു മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകയെ ഉപയോഗിച്ച് മന്ത്രിയെ കുടുക്കുകയായിരുന്നെന്നു ഏറ്റുപറയുകയും ഖേദപ്രകടനം നടത്തുകയും ചെയ്തു.

ഒരു മാധ്യമ സ്ഥാപനം ഇത്തരത്തില്‍ പരസ്യമായി കുറ്റസമ്മതം നടത്തുന്നത് അത്യപൂര്‍വ്വമാണ്. എട്ട് മുതിര്‍ന്ന പത്രപ്രവര്ത്ത്രകര്‍ കൂട്ടായി എടുത്ത തീരുമാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ശശീന്ദ്രനെതിരായ ഓപ്പറേഷന്‍ നടത്തിയതെന്നും ഒരു മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തക കെണിയാകാന്‍ സ്വയം തയ്യാറാവുകയായിരുന്നെന്നുമുള്ള അജിത്കുമാറിന്റെ പ്രസ്താവത്തില്‍ ചാനല്‍ മേധാവിയെന്ന നിലയില്‍ അദ്ദേഹത്തിനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം കുറച്ചുകാട്ടാനുള്ള ശ്രമമുണ്ട്. ചാനലിനുണ്ടായ വീഴ്ചയില്‍ ഉടമകളുടെ ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളും നിയമ സംവിധാനത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ആവശ്യപ്പെടുന്നവയുമുണ്ട്. ഇരുകൂട്ടരും സത്യസന്ധമായും നീതിപൂര്‍വകമായും അവ കൈകാര്യം ചെയ്യട്ടെ.

ഈ കുറ്റകൃത്യമുണ്ടായ സാഹചര്യം സൂക്ഷ്മ പരിശോധന അര്‍ഹിക്കുന്നു. ചെറിയ കാലയളവില്‍ വലിയ വളര്‍ച്ച കണ്ട ഒന്നാണ് ഇന്ത്യയിലെ ദൃശ്യമാധ്യമരംഗം. മാധ്യമങ്ങളുടെ വളര്ച്ചയ്ക്കൊത്ത് മാധ്യമ പരിശീലന സംവിധാനം വളര്‍ന്നില്ല. പക്വമതികളുടെ അഭാവം ചാനലുകളുടെ ദൈനംദിന പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ പ്രതിഫലിച്ചു. അവതാരകര്‍ രാജ്യത്തിന്റെയും ജനങ്ങളുടെയും പ്രാതിനിധ്യം സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു. സ്റ്റുഡിയോകള്‍ വെളിച്ചപ്പാടുകള്‍ ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്ന ഇടങ്ങളായി. ഇന്ന്‍ ടെലിവിഷനെ ഫലപ്രദമായി നിയന്ത്രിക്കാന്‍ നിയമമില്ലാത്ത ഏക രാജ്യം ഒരുപക്ഷെ ഇന്ത്യയാണ്. പണച്ചാക്കിന്റെ പിന്ബലമുണ്ടെങ്കില്‍ ഇവിടെ ആര്‍ക്കും മാധ്യമ ഉടമയുമാകാന്‍ കഴിയുന്ന അവസ്ഥയാണുള്ളത്. 

ഒരു ചാനല്‍ അഞ്ചു മണിക്കൂറില്‍ ഒരു മന്ത്രിയെ വീഴ്ത്തിയത് ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളുടെ ശക്തിക്ക് തെളിവാണെങ്കില്‍ സാമൂഹിക താല്പര്യം മുന്‍ നിര്‍ത്തി ഇടപെട്ട മാധ്യമപ്രവര്ത്തകര്‍ക്കും മറ്റ് പൊതുപ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കും അഞ്ചു ദിവസത്തില്‍ അതിനെക്കൊണ്ട് തെറ്റ് ഏറ്റുപറഞ്ഞു മാപ്പപേക്ഷിപ്പിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത് ഇന്നത്തെ ദുര്‍ബലാവസ്ഥയിലും കേരളത്തിലെ പൊതുസമൂഹത്തിനു തെറ്റ് ചെയ്യുന്നവരെ തിരുത്താനുള്ള ശേഷിയുണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു. ഈ സംഭവത്തില്‍ പൊതുസമൂഹം നടത്തിയ വിജയകരമായ ഇടപെടലിനെ ചുരുക്കിക്കാട്ടാനുള്ള ബോധപൂര്‍വ്വമായ ശ്രമം വലിയ മലയാള മാധ്യമ ശൃംഗലകളുടെ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളില്‍ കാണാനുണ്ട്. ഇത്തരം പൊതുസമൂഹ ഇടപെടലുകളെ അവര്‍ ഭയപ്പെടുന്നെന്നാണ് അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. (മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, ഏപ്രില്‍ 9, 2017)

Friday, March 3, 2017

മലയാളി നവമാധ്യമങ്ങളുടെ വര്‍ത്തമാനം
ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്കര്‍

അച്ചടിമാധ്യമ സ്വാധീനം ഏറ്റവുമധികം ഏറ്റുവാങ്ങിയ ഇന്ത്യാക്കാര്‍ മലയാളികളാകണം. സാക്ഷരതാനിരക്ക് ഉയര്‍ന്നതും വായനാശീലം വളര്‍ന്നതും പത്രങ്ങളുടെ പ്രചാരം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിനു സഹായകമായി. നവോത്ഥാന സ്വഭാവം കൈവരിച്ച സാമൂഹിക നവീകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ആ സാഹചര്യം പൂര്‍ണ്ണമായും പ്രയോജനപ്പെടുത്താന്‍ അവസരമുണ്ടാക്കി. അവയെ നയിച്ചവര്‍  ആശയ പ്രചാരണത്തിന് പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ തുടങ്ങി.  പൊതു മാധ്യമങ്ങളും സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് അനുകൂലമായ നിലപാടെടുത്തു. അങ്ങനെ അച്ചടിമാധ്യമങ്ങള്‍ നല്ല മാറ്റങ്ങളുടെ ഭാഗമായി.

സര്‍ക്കാര്‍ മാധ്യമങ്ങളെന്ന പരിമിതിമൂലം റേഡിയോക്കും ടെലിവിഷനും അച്ചടിമാധ്യമങ്ങളുടേതിനു സമാനമായ സ്വാധീനം നേടാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. സ്വകാര്യ ചാനലുകള്‍ വന്നപ്പോള്‍ ആ സ്ഥിതി മാറി. ടെലിവിഷന്‍ ചുറ്റുവട്ടത്തും ദൂരപ്രദേശങ്ങളിലും നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് ആദ്യ വിവരം നല്‍കുന്ന മാധ്യമമായി. ദൃശ്യങ്ങള്‍ക്ക് വാക്കുകളേക്കാള്‍ സ്വാധീനശക്തിയുള്ളതുകൊണ്ട് ടെലിവിഷന്‍ വളരെ വേഗം മേല്‍കൈ നേടിയെങ്കിലും അച്ചടിമാധ്യമങ്ങള്‍ അരങ്ങുവാണകാലത്ത് അവയ്ക്കുണ്ടായിരുന്ന തരത്തിലുള്ള സ്വാധീനം നേടാന്‍ ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ക്കായില്ല. ഇതിനു രണ്ട്‌ കാരണങ്ങളുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു. ഒന്ന്‍, ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങള്‍ അച്ചടിമാധ്യമങ്ങളെപ്പോലെ മസ്തിഷ്ക പ്രവര്‍ത്തനം ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. രണ്ട്‌, വളര്‍ച്ചയുടെ ഘട്ടത്തില്‍ വായനക്കാര്‍ പത്രങ്ങളെ നല്ല മാറ്റങ്ങളുടെ ഭാഗമായി കണ്ടു. എന്നാല്‍ പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് ചാനലുകളെ അങ്ങനെ കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. സമൂഹത്തില്‍ പടര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീര്‍ണ്ണതയുടെ ഭാഗമായാണ് പലരും ഇന്ന്‍ മാധ്യമങ്ങളെ പൊതുവിലും, ടെലിവിഷനെ പ്രത്യേകിച്ചും, കാണുന്നത്. ലോകത്തെവിടെയും മുന്നില്‍ ക്യാമറ കണ്ടാല്‍ ഒരാള്‍ കഴിവതും നല്ല പെരുമാറ്റം കാഴ്ചവെക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കും. മലയാളികള്‍ ഇതിനൊരപവാദമാണ്. ടെലിവിഷന്‍ ക്യാമറയുടെ മുന്നില്‍ വഷളത്തം കാട്ടാന്‍ അവര്‍ക്ക് ഒരു മടിയുമില്ല.

വികസിത സമൂഹങ്ങളൊക്കെയും അച്ചടിയുടെയും ടെലിവിഷന്റെയും കാലം പിന്നിട്ട് നവമാധ്യമ കാലത്തേക്ക് കടന്നിരിക്കുകയാണ്. ലോകത്ത് എന്ത് നടക്കുന്നുവെന്ന് അവര്‍ ആദ്യം അറിയുന്നത് ഇന്റര്നെറ്റിലൂടെയാണ്. കുറച്ചു കാലം മുമ്പ് ഒരു മലയാള ടെലിവിഷന്‍ ചാനലിലെ ചര്‍ച്ചയില്‍ പങ്കെടുത്ത ചെറുപ്പക്കാരെല്ലാം തങ്ങള്‍ വാര്‍ത്തകള്‍ക്ക് ആശ്രയിക്കുന്നത് പത്രങ്ങളെയല്ല, വെബ്സൈറ്റുകളെയാണ്, എന്ന് പറയുകയുണ്ടായി. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ മലയാളികളും സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം സൂക്ഷ്മ പഠനമര്‍ഹിക്കുന്നു.

ഒരു സ്വതന്ത്രവേദിയായാണ് ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ ജന്മമെടുത്തത്. അതിന്റെ സാധ്യതകള്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്താന്‍ മുന്നോട്ടു വന്നവരുടെ ശ്രമഫലമായി ഇന്നു അത് അറിവിന്റെ ഭണ്ഡരമാണ്. സര്‍ക്കാരുകളും സേവനദാതാക്കളും ചില നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോഴും അവിടെ ആര്‍ക്കും ദ്വാരപാലകരാല്‍ തടയപ്പെടാതെ പ്രവേശിച്ച് അറിവ് തേടാനും ബാഹ്യ ഇടപെടലുകള്‍ കൂടാതെ അഭിപ്രായ പ്രകടനം നടത്താനും കഴിയുന്നു. നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ അഭാവം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ഗുണത്തോടൊപ്പം സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ദുരുപയോഗത്തില്‍ നിന്നുയരുന്ന ദോഷവും അനുഭവവേദ്യമാകുന്നു.

ഇന്ത്യയുടെ ഇതരഭാഗങ്ങളിലേക്കു മാത്രമല്ല മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലേക്കും വലിയ തോതില്‍ തൊഴില്‍ തേടി പോകുന്ന മലയാളികള്‍ നവമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ തങ്ങള്‍ക്ക് പരസ്പരം ബന്ധപ്പെടാനും ആശയവിനിമയം നടത്താനും  കഴിയുമെന്ന്‍ വളരെ വേഗം മനസിലാക്കി. ഓര്‍ക്കുട്ടായിരുന്നു ആദ്യം അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട വേദി. അതിനുശേഷം അവര്‍ കൂട്ടത്തോടെ ഫേസ്ബുക്കിലേക്ക് ചേക്കേറി. കേരളത്തില്‍ 48ലക്ഷത്തിലധികം പേര്‍ ഇപ്പോള്‍ ഫേസ്ബുക്കില്‍ സജീവമാണത്രെ. ഗൂഗിളില്‍ ഇംഗ്ലീഷില്‍ “ഫേസ്ബുക്ക് മലയാളി” എന്നെഴുതി അന്വേഷിച്ചാല്‍ നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം ഒന്നര കോടിയിലധികം വെബ് ലിങ്കുകള്‍ ലഭിക്കും. നവമാധ്യമങ്ങളിലെ മലയാളി സാന്നിധ്യത്തിന്റെ വ്യാപ്തി അതില്‍ നിന്ന്‍ ഊഹിക്കാവുന്നതാണ്. ആ സാന്നിധ്യം ഏതു തരത്തിലുള്ളതാണു എന്നറിയാന്‍ കൂടുതല്‍ ആഴത്തിലുള്ള അനേഷണം ആവശ്യമാണ്‌. അത്തരത്തിലുള്ള അന്വേഷണത്തിനു മലയാളികള്‍ സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളെ എന്താവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു, എത്ര ഫലവത്തായി ഉപയോഗിക്കുന്നു തുടങ്ങിയ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങളും നല്‍കാനാകും.

ചില സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകള്‍ മലയാളിയുടെ നവമാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തനം നല്ല രീതിയിലുള്ളതല്ലെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. രാജ്യത്ത് 2011ല്‍ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യപ്പെട്ട കേസുകളില്‍ 55ശതമാനം മൂന്നര ശതമാനം ജനങ്ങള്‍ മാത്രം താമസിക്കുന്ന കേരളത്തിന്റെ സംഭാവനയായിരുന്നു. അത് സംസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവുമധികം സൈബര്‍ കുറ്റാരോപിതരുള്ള (കുറ്റവാസനയുള്ളവരുള്ള?) നാടാക്കി. മലയാളികള്‍ നേരത്തെ ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ പ്രവേശിച്ചതും പോലീസ് അമിതാവേശത്തോടെ കേസുകള്‍ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യുന്നതുമാകാം സംസ്ഥാനത്തിന് ആ സ്ഥാനം നേടിക്കൊടുത്തത്. (കേസ് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യുന്നതില്‍ കാണിക്കുന്ന ആവേശം തെളിവുകള്‍ നിരത്തി പ്രതികള്‍ക്ക് ശിക്ഷ വാങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നതില്‍ പലപ്പോഴും പോലീസ് കാട്ടാറില്ല). മറ്റുള്ളവരും ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ വലിയ തോതില്‍ കടന്നു ചെന്നപ്പോള്‍ കേരളത്തിന്റെ ഒന്നാം സ്ഥാനം പോയി. ഒടുവിലത്തെ കണക്കുകളനുസരിച്ച് സൈബര്‍ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍  ഏറ്റവും മുകളില്‍ ഇപ്പോള്‍ മഹാരാഷ്ട്രയാണ്.

നവമാധ്യമ രംഗത്ത് ഗൌരവപൂര്‍വമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടക്കുന്ന ഇടങ്ങളുണ്ട്. എന്നാല്‍ മലയാളികള്‍ കൂടുതല്‍ വ്യാപരിക്കുന്നത് അവിടെയല്ല. സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങളും അഭിരുചികളും പലരെയും മറ്റിടങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ഇന്റര്‍നെറ്റ് മലയാളികള്‍ ചില ട്രോള്‍ ഗ്രൂപ്പുകള്‍ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അവയില്‍ ചിലത് നിരവധി അഡ്മിന്മാരും മോഡറേറ്റര്മാരുമുള്ള സംവിധാനങ്ങളാണ്. കൂടുതല് പ്രധാന്യമുള്ള വിഷയങ്ങളും അവര്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യാറുണ്ട്. മാനേജ്മെന്റിന്റെ പീഡനത്തെ തുടര്‍ന്നാണ്  സ്വകാര്യ കോളേജ് വിദ്യാര്‍ഥി ജിഷ്ണു മരിച്ചതെന്ന വിവരം ശക്തമായി ആദ്യം അവതരിപ്പിച്ചത് അവരാണു.  

ദ്വാരപാലകരുള്ള മാധ്യമ ഇടങ്ങളില്‍ പ്രവേശിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവര്‍ക്ക് അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള അവസരം നവമാധ്യമങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നു. പൊതുവേദികളില്‍ അഭിപ്രായപ്രകടനം നടത്തി ശീലമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവര്‍ അനുയോജ്യമല്ലാത്ത ഭാഷയും രീതികളും സ്വീകരിക്കുന്നെങ്കില്‍ അതിനെ ഒരു വലിയ പ്രശ്നമായി കാണേണ്ടതില്ല. കാലക്രമത്തില്‍ അവര്‍ ശരിയായ പാതയിലേക്ക് വരുമെന്ന്‍ പ്രതീക്ഷിക്കാം. എന്നാല്‍ അനുയോജ്യമല്ലാത്ത ഭാഷയും രീതികളും ബോധപൂര്‍വം സ്വീകരിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. ലിംഗസമത്വം പോലുള്ള വിഷയങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നിടത്ത് ഇത് വ്യക്തമായി കാണാനാകും. അവിടെ പ്രതിഫലിക്കുന്നത് സമൂഹത്തില് വ്യാപകമായിട്ടുള്ള  ജീര്‍ണ്ണതയാണ്. കേരളത്തില്‍ ഏത് രംഗത്താണ് ഇന്ന്‍ അതിന്റെ പ്രതിഫലനമില്ലാത്തത്?  

പുരുഷന്മാരേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ സ്ത്രീകളുള്ള നാടാണ് കേരളം. ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയവര്‍ക്കിടയിലും പെണ്ണുങ്ങള്‍ ഏറെയുണ്ട്. പക്ഷെ ഫേസ്ബുക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന മലയാളികളില്‍ 29 ശതമാനം മാത്രമാണ് സ്ത്രീകള്‍. ഈ വേദിയുടെ സ്വഭാവം സ്ത്രീകളെ പിന്തിരിപ്പിക്കുകയാണോ? മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, ഫെബ്രുവരി 26-മാര്‍ച്ച് 4, 2017)

Monday, February 6, 2017

അനുസരണ അടിച്ചുവാങ്ങേണ്ടതല്ല

ബി.ആര്‍.പി. ഭാസ്കര്‍

കേരളത്തിന്റെ ഭരണസിരാകേന്ദ്രത്തില്‍ എന്തോ ചീഞ്ഞുനാറുന്നു. അതിന്റെ ദുര്‍ഗന്ധം അവിടെയുള്ള ചില മന്ത്രിമാര്‍ക്കും അല്പം അകലെയുള്ള സി.പി.ഐ-എം ആസ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന ചില നേതാക്കള്‍ക്കും അനുഭവപ്പെടുന്നതായി അവരുടെ വാക്കുകളില്‍ നിന്ന്‍ മനസിലാക്കാം. സെക്രട്ടേറിയറ്റിലെ സി.പി.ഐ-എം അനുകൂല സംഘടന വിതരണം ചെയ്ത ലഘുലേഘയിലും അതിന്റെ സൂചനയുണ്ട്. പക്ഷെ എല്ലാവര്‍ക്കും മുകളിലുള്ള മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയന് അത് അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടെന്നത് ചിലരുടെ മന:പായസമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. നാം എന്ത് കാണുന്നുവെന്നത് എവിടെ നിന്ന്‍ നോക്കുന്നു എന്നതിനെ കൂടി ആശ്രയിച്ചാണല്ലോ ഇരിക്കുന്നത്.

യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മുഖ്യമന്ത്രി പറഞ്ഞത് ഒരു പ്രശ്നവുമില്ലെന്നല്ല, സര്‍ക്കാരും ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും തമ്മില്‍ പോരടിക്കുന്നില്ല എന്നാണ്. അത് ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ ശരിയാണുതാനും. ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ പോരാട്ട പാമ്പര്യമുള്ളവരല്ല. കൂട്ട അവധിയുടെ രൂപത്തിലുള്ള ഒരു പ്രതിഷേധ പരിപാടി അവര്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്തിരുന്നു. സംഘര്‍ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിലൂടെ ഉയര്‍ന്നു വന്ന നേതാവിനു പ്രതിഷേധം പോരായോ അതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പായൊ തോന്നാം. രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യം മുന്‍നിര്‍ത്തി സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരെ സംഘടിപ്പിക്കുന്ന ചരിത്രമുള്ള കക്ഷിയാണ് സി.പി.ഐ-എം. സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ അധികാരത്തിലിരിക്കെ പോലീസ് സേനയിലേക്കും അത് സ്വാധീനം നീട്ടിയിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ പാര്‍ട്ടി മെഡിക്കല്‍ കോളേജ് അധ്യാപകനായിരുന്ന ന്യൂറോസര്‍ജന്‍ ഡോ. ബി. ഇക്ബാല്‍, പൊതുമരാമത്തു വകുപ്പില്‍ അസിസ്റ്റന്റ്റ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഇഞ്ചിനീയറായിരുന്ന കെ.സി. ഉമേഷ്ബാബു തുടങ്ങി പല സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരെയും അവരുടെ സേവനചട്ട വ്യവസ്ഥകള്‍ക്ക് വിരുദ്ധമായി അംഗങ്ങളാക്കിയിരുന്നു. അവര്‍ പാര്‍ട്ടി അംഗങ്ങളാണെന്ന വിവരം പുറംലോകം അറിഞ്ഞത് നേതൃത്വത്തിനു ഇഷ്ടപ്പെടാഞ്ഞ എന്തോ ചെയ്തതിനെ തുടര്‍ന്നു ശിക്ഷാനടപടി എടുക്കുകയും ആ വിവരം പരസ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തപ്പോഴാണ്. 

കേരളം ഉള്‍പ്പെടെ പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും കാലാകാലങ്ങളില്‍ ഐ.എ.എസ്, ഐ.പി.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെയോ ഏതെങ്കിലും മന്ത്രിയുടെയോ കണ്ണിലുണ്ണികളായി അറിയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ കേന്ദ്രത്തിലോ ഏതെങ്കിലും സംസ്ഥാനത്തോ അവര്‍ ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ പോരടിച്ച ചരിത്രമില്ല, ഉണ്ടാവുകയുമില്ല. കാരണം അവര്‍ക്ക് നഷ്ടപ്പെടാന്‍ പലതുമുണ്ട്. സര്‍ക്കാരിന്റെ സംഹാരശേഷിയെ കുറിച്ച് അവര്‍ക്ക് അറിവുമുണ്ട്. അസുഖകരമായ സാഹചര്യങ്ങള്‍ തരണം ചെയ്യാന്‍ മറ്റ് മാര്‍ഗങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളവരാണവര്‍. അവധിയെടുക്കുക, കേന്ദ്ര ഡെപ്യൂട്ടേഷന് തേടുക, മുന്‍കൂട്ടി വിരമിക്കക എന്നിവ അക്കൂട്ടത്തില്‍ പെടുന്നു.

പ്രാധാനമന്ത്രിയുടെയും മുഖ്യമന്ത്രിയുടെയും അധികാര പരിധി വലുതാണ്. അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഉദ്യോഗtസ്ഥന്മാരെ തെരഞ്ഞെടുക്കാം. ആരോടും ചോദിക്കാതെ ഇഷ്ടമില്ലാത്തവരെ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യാം. അതുകൊണ്ട് അവരും ഉദ്യോഗസ്ഥരും തമ്മില്‍ പ്രശ്നങ്ങളുളളതായി നാം കേള്‍ക്കാറില്ല. പതിനൊന്നാം വയസില്‍ വിദ്യാഭ്യാസം ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതനായ കെ. കാമരാജ് 1954ല്‍ മദ്രാസില്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയായപ്പോള്‍ വിദ്യാസമ്പന്നരായ ചില ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ മതിപ്പോടെയല്ല അദ്ദേഹത്തെ നോക്കിയത്. ഗവര്‍ണര്‍ ജനറല്‍ പദവി വരെ വഹിച്ചശേഷം വീണ്ടും മുഖ്യമന്ത്രിയായ സി. രാജഗോപാലാചാരിയുടെ പിന്‍ഗാമിയായാണ് അദ്ദേഹം വന്നതെന്നുകൂടി ഓര്‍ക്കണം. ആദ്യ ദിവസം ആപ്പീസില്‍ ഏതോ ജില്ലയില്‍ നിന്ന് വന്ന ഒരു കോണ്ഗ്രസ് നേതാവുമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സമയം അഞ്ചു മണിയാകുന്നു. ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട കടലാസ് ഒപ്പിട്ട് കിട്ടാന്‍ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്ന മുതിര്‍ന്ന ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു ചെന്നു അക്കാര്യം ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തി. “നിങ്ങളുടെ കൊച്ചുവര്ത്തമാനം അവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ” എന്നോ മറ്റോ ഉള്ള മുഖവുരയോടെയാണ്‌ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചത്. കാമരാജ് അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങള്‍ മുറിയില്‍ പോയി ഇരിക്കുക. ഒപ്പിട്ടശേഷം ഫയല്‍      അവിടെയെത്തും.” സന്ദര്‍ശകന്‍ പോയശേഷം കാമരാജ് ഫയല് ഒപ്പിട്ടു കൊടുത്തയച്ചു. ഗവണ്‍മെന്റ് സെക്രട്ടറിയായ ഉദ്യോഗസ്ഥനെ  ചെങ്കല്പെട്ട് ജില്ലാ കളക്ടറായി സ്ഥലംമാറ്റിക്കൊണ്ടുള്ള ഉത്തരവും അതോടോപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.

സെക്രട്ടറിയും കളക്ടറും ഒരേ തലത്തിലുള്ള തസ്തികകളാകയാല്‍ ആ സ്ഥലംമാറ്റം ശിക്ഷയാണെന്ന് പരയാനാകുമായിരുന്നില്ല. . എന്നാല്‍ ചെങ്കല്പട്ടിലെ കളക്ടര്‍ സ്ഥാനം ഐ.എ.എസുകാര്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. കാരണം ചെന്നൈ വിമാനത്താവളം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മീനംപാക്കം അന്ന്‍ ആ ജില്ലയിലായിരുന്നു. പ്രോട്ടോക്കോള്‍ അനുസരിച്ച് വിമാനത്തില്‍ ചെന്നൈയില്‍ വന്നിറങ്ങുന്ന വി.ഐ.പിമാരെ സ്വീകരിക്കാന്‍ കളക്ടര്‍ മീനംപാക്കത്ത് എത്തണം. മറ്റേതെങ്കിലും ജില്ലയില്‍ പോസ്റ്റ്ചെയ്യാന്‍ ആ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ നേരിട്ടും മറ്റുള്ളവര്‍ വഴിയും അപേക്ഷിച്ചു. ആദ്യം അവിടെ പോയി ചുമതല ഏല്‍ക്കുക, അതിനുശേഷം മറ്റൊരിടത്തേക്ക് അയക്കുന്ന കാര്യം ആലോചിക്കാം എന്നായിരുന്നു കാമരാജിന്റെ മറുപടി. അദ്ദേഹം ഒരു ധീരകൃത്യം ചെയ്തെന്ന മട്ടില്‍ അതിനെ കുറിച്ച് പത്രപ്രവര്‍ത്തകരോട് സംസാരിച്ചില്ല. ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ പരസ്യമായി അവഹേളിക്കപ്പെട്ടില്ല. മുഖ്യമന്ത്രിയോട് ബഹുമാനപുരസരം പെരുമാറണമെന്ന്‍ എല്ലാവരും മനസിലാക്കി.

മന്ത്രിമാരും ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരും തമ്മില്‍ അസ്വാരസ്യമുണ്ടാകുന്നത് അസാധാരണമല്ല. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളില്‍ മന്ത്രി തനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഉദ്യോഗസ്ഥനെ മാറ്റണമെന്ന് മുഖ്യമന്ത്രിയോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും അദ്ദേഹം അതംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് വലിയ പ്രചാരം കൊടുക്കാതെ ചെയ്യാവുന്ന കാര്യമാണ്. എന്നാല്‍ ചില മന്ത്രിമാര്‍ തങ്ങളുടെ ഔന്നത്യം സ്ഥാപിക്കാന്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥനുമായി പരസ്യമായി മല്ലടിച്ച ശേഷമാവും സ്ഥലം മാറ്റം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ പോയശേഷവും മന്ത്രി അധിക്ഷേപം തുടര്‍ന്ന ചരിത്രവുമുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ എല്‍.ഡി.എഫ് മന്ത്രിസഭയുടെ കാലത്ത് ദേവസ്വം മന്ത്രി ജി. സുധാകരനും പ്രിന്‍സിപ്പല്‍ സെക്രട്ടറി ഇ.കെ. ഭാരത് ഭൂഷണും തമ്മിലുണ്ടായ പ്രശ്നം ഒരുദാഹരണം.

ദേവസ്വം ബോര്‍ഡിലെ അഴിമതികളെ കുറിച്ചു വിജിലന്‍സ് വകുപ്പ് നല്‍കിയ ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ട് മന്ത്രി സെക്രട്ടറിയെ കാണിക്കാതെ കൈവശം വെച്ചതാണു അവര്‍ തമ്മിലുള്ള വഴക്കിന്റെ ഒരു കാരണമായി മാധ്യമങ്ങള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചത്. ചോദിച്ചിട്ടും റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ കൊടുക്കാതിരുന്നപ്പോള്‍ ഭാരത്‌ ഭൂഷണ്‍ അതാവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് മന്ത്രിക്കു കുറിപ്പ് കൊടുത്തു. പതിവുപോലെ ഉദ്യോഗസ്ഥനെ മാറ്റി പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാന്‍ ശ്രമം നടന്നു. ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ ഡല്‍ഹിയില്‍ തസ്തിക കണ്ടെത്തി. പക്ഷെ പൂര്‍ണ്ണ പരിഹാരമായില്ല. പോകും മുമ്പേ ഭാരത്‌ ഭൂഷണ്‍  മന്ത്രിയുടെ ചെയ്തികളെ കുറിച്ച് പത്രക്കാരോട് പറഞ്ഞു. മന്ത്രി ഒരു പൊതുയോഗത്തില്‍ സംസാരിക്കവേ തന്റെ വകുപ്പിലെ മുന്‍ സെക്രട്ടറി ഒരു മാഫിയയുടെ ആളായിരുന്നെന്നും അയാള്‍ക്കെതിരെ ആഭ്യന്തര മന്ത്രി വിജിലന്‍സ് അന്വേഷണം നടത്തണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു. മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷം മറ്റൊരു പ്രസംഗത്തില്‍ അന്ന് ഉപയോഗിച്ച വാക്കുകള്‍ പരുക്കനായിരുന്നെന്നു ചിലര്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടെന്നും തനിക്കും അങ്ങനെ തോന്നുന്നതുകൊണ്ട് പിന്‍വലിക്കുകയാണെന്നും സുധാകരന്‍ പറഞ്ഞു. ഒപ്പം നേരത്തെ  പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളില്‍ ഉറച്ചു നില്‍ക്കുന്നെന്ന്‍ ഒരു പ്രഖ്യാപനവും!

യു.ഡി.എഫ് കാലത്ത് ഭാരത്‌ ഭൂഷണ് ചീഫ് സെക്രട്ടറിയായി കേരളത്തില്‍ തിരിച്ചെത്തി. അന്ന്‍ ചില ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ പരാതികള്‍ ഉണയിച്ചു. അവ മുഖ്യമന്ത്രി ഉമ്മന്‍ ചാണ്ടിയുടെ മുന്നിലെത്തിയെങ്കിലും അദ്ദേഹം ഇടപെട്ടില്ല. തനിക്കെതിരായ ആരോപണങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ ഐ.എ.എസ് അസോസിയേഷനാണെന്ന് ഭാരത്‌ ഭൂഷണ്‍ ആരോപിച്ചു. ഇപ്പോഴത്തെ തര്‍ക്കങ്ങളിലും അസോസിയേഷന്റെ പേര് പൊങ്ങിവന്നിട്ടുണ്ട് താഴെത്തട്ടിലുള്ള സര്‍വീസ് സംഘടനകളുടെ കാര്യത്തിലെന്ന പോലെ ഇതിന്റെയും നേതൃതലതിലുള്ളവര്‍ ഇപ്പോഴും സംശുദ്ധിക്ക് പേരുകെട്ടവരാകില്ല. അവര്‍ എറ്റെടുക്കുന്ന പരാതികള്‍ സംശുദ്ധരുടെതാകണമെന്നുമില്ല.

അന്നത്തെ തര്‍ക്കങ്ങളില്‍ നിന്ന്‍ ഇപ്പോഴത്തേവയെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്ന പല ഘടകങ്ങളുണ്ട്. അതിലൊന്നു  മുഖ്യമന്ത്രിയും ചീഫ് സെക്രട്ടറിയും പരസ്യമായി എതിര്‍ ചേരികളിലായി പക്ഷം ചേര്‍ന്നുവെന്നതാണ്. തലപ്പത്തിരിക്കുന്നവര്‍ സ്ഥിതിഗതികള്‍ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ ചുമതലപ്പെട്ടവരാണ്. അവര്‍ തര്‍ക്കത്തിന്റെ ഭാഗമാവുകയും എതിര്ചേരികളിലാവുകയും  ചെയ്യുമ്പോള്‍ സ്ഥിതി കൂടുതല്‍ സങ്കീര്‍ണ്ണമാകുന്നു. 

മാധ്യമങ്ങളില്‍ നിന്ന്‍ മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നത് ചീഫ് സെക്രട്ടറിയുടെയും കൂട്ട അവധി എടുക്കാനിരുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ പ്രതിനിധികളുടെയും മുന്നില്‍ മുഖ്യമന്ത്രി സിനിമയിലെ ആക്ഷന്‍ ഹീറോയുടെ ശൈലിയില്‍ ഒരു ഡയലോഗ് അടിച്ചെന്നും പിന്നീട് അക്കാര്യം പത്രക്കാരെ അറിയിച്ചു എന്നുമാണ്. അവധിയെടുത്താല്‍   വേറെ ആളെ വെക്കും, പിന്നെ ഇവിടെ ജോലിക്ക് വരേണ്ട എന്ന്‍ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്രേ. സസ്പെന്‍ഷന്‍ മുതലായ താല്‍കാലിക നടപടികള്‍ എടുക്കാം എന്നല്ലാതെ സര്‍ക്കാരുദ്യോഗസ്ഥന്മാരെ രായ്ക്കുരാമാനം പുറത്താക്കിയിട്ടു ആ ഒഴിവുകളിലേക്ക് നിയമനം നടത്താന്‍ ഒരു മുഖ്യമന്ത്രിക്കെന്നല്ല, പ്രധാനമന്ത്രിക്കോ പ്രസിഡന്റിനു പോലുമോ അധികാരമില്ല. ഇതറിയാത്തവരല്ല ഐ.എ..എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍. നിങ്ങള്‍ ഇത്തരത്തിലല്ല  പെരുമാറേണ്ടത്, പരാതികളുണ്ടെങ്കില്‍ പരിശോധിക്കാം എന്ന്‍ സൌമ്യമായി പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും അവര്‍ അവധി പരിപാടി ഉപേക്ഷിക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷെ മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് വേണ്ടിയിരുന്നത് കൂട്ട അവധി ഒഴിവാക്കുക മാത്രമായിരുന്നില്ല. ഇരട്ടച്ചന്കുള്ള നേതാവെന്ന പ്രതിച്ചായ വീണ്ടെടുക്കുകയും വേണമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെയൊരു പ്രതിച്ചായാ പ്രശ്നം ഇപ്പോള്‍ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിക്കുമുണ്ട്. അത് അദ്ദേഹത്തെയും തെറ്റായ വഴികളിലേക്ക് നയിക്കുന്നുമുണ്ട്. 

ബന്ധുനിയമനത്തിന്റെ പേരില്‍ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ട മുന്‍ വ്യവസായ മന്ത്രി ഇ.പി. ജയരാജനെതിരായ കേസില്‍ വകുപ്പ് സെക്രട്ടറി പോള്‍ ആന്റണിയെ പ്രതിചേര്‍ത്തതാണ് ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ പ്രതിഷേധത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ചത്. മന്ത്രിമാരുടെ തീരുമാനങ്ങള്‍ ഉത്തരവായി ഇറക്കുന്നത് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരാണ്. ഉത്തരവില്‍ ഒപ്പിട്ടത്തിന്റെ പേരില്‍ അവരെ പ്രതിയാക്കുന്നത് ഇതാദ്യമല്ല. കേസുകള്‍ അനന്തമായി നീളുകയാണു പതിവ്. ക്രിമിനല്‍ കേസ് നടപടികള്‍ നടക്കുന്നുവെന്നത് സ്ഥാനക്കയറ്റത്തിനു തടസമാകാത്തതുകൊണ്ട്  ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരെ അത് വളരെയൊന്നും ആലോസരപ്പെടുതിയിരുന്നില്ല. കെ. കരുണാകരനെതിരായ പാമൊലിന്‍ കേസില്‍ പ്രതി ചേര്‍ക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഐ.എ.എസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായ പി.ജെ. തോമസിനെ മന്‍മോഹന്‍ സിംഗിന്റെ സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് കേന്ദ്രം ചീഫ് വിജിലന്‍സ് കമ്മിഷണറായി നിയമിച്ചിരുന്നു. അഴിമതി കേസില്‍ പ്രതിയായതിനാല്‍ അദ്ദേഹം ആ സ്ഥാനം വഹിക്കാന്‍ യോഗ്യനല്ലെന്നു സുപ്രീം കോടതി വിധിച്ചു. കുറ്റവാളിയാണെന്ന് വിചാരണയിലൂടെ കണ്ടെത്തും വരെ പ്രതി നിരപരാധിയാണെന്ന് കരുതണം എന്നാണു നമ്മുടെ നീതിശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. അഴിമതിക്കാരന്‍ ഒരു സാഹചര്യത്തിലും അഴിമതിവിരുദ്ധ സംവിധാനത്തിന്റെ തലപ്പത്ത് വരാന്‍ പാടില്ലെന്നതുകൊണ്ട് കോടതി ആ തത്വം മറന്നത് പൊറുക്കാം. പക്ഷെ ആ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ അഴിമതിയുടെ കരിനിഴലില്‍ തുടരുന്നതിന് നീതിന്യായ സംവിധാനവും ഉത്തരവാദിയാണ്. പ്രതിപക്ഷ നേതാവായിരുന്ന വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദന്‍ ഇടതു ജീവനക്കാരുടെ  സഹായത്തോടെ ചോര്‍ത്തിയെടുത്തു കൊടുത്ത ഫയലിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഒരു പത്രം പാമോലിന്‍ അഴിമതി പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നിട്ടു 25 കൊല്ലമായി. അച്ചനമ്മമാരെ കൊന്ന ഒരാളോട് ശിക്ഷ വിധിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് എന്തെകിലും പറയാനുണ്ടോ എന്ന്‍ ജഡ്ജി ചോദിച്ചപ്പോള്‍ താന്‍ അനാഥനാണ്, കരുണ കാട്ടണം എന്ന് പറഞ്ഞതായി ഒരു കഥയുണ്ട്. കോടതിയില്‍ തീര്‍പ്പാകാതെ കിടക്കുന്ന കേസിന്റെ പേരില്‍ തോമസ്‌ അയോഗ്യനാണെന്ന അത്യുന്നത കോടതിയുടെ നിലപാടും ഏതാണ്ട് അതെ തരത്തിലുള്ളതാണ്.

രാഷ്ട്രീയ മേലാളന്മാരുടെ ചെയ്തികള്‍ക്ക് നിയമത്തിന്റെ മുന്നില്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ മറുപടി പറയേണ്ട സാഹചര്യം ഈ രാജ്യത്ത് നിലനില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. കോടതി നടപടികളില്‍ സര്‍ക്കാരിനെ അല്ലെങ്കില്‍ സംസ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് ചീഫ് സെക്രട്ടറിയോ ബന്ധപ്പെട്ട വകുപ്പ് സെക്രട്ടറിയോ ആയിരിക്കും. ഒരിക്കല്‍ ഒരു സുപ്രീം കോടതി വിധി നടപ്പാക്കാഞ്ഞതിനു കര്‍ണ്ണാടക സര്‍ക്കാരിനെതിരെ കോര്ട്ടലക്ഷ്യക്കേസുണ്ടായി. സുപ്രീം കോടതി ചീഫ് സെക്രട്ടറിയെ വിളിച്ചു വരുത്തി. മന്ത്രിസഭയുടെ തീരുമാനം കൂടാതെ ആ ഉദ്യോഗസ്ഥനു നടപടി എടുക്കാനാകുമായിരുന്നില്ല. മന്ത്രിസഭയെയോ മുഖ്യമന്ത്രിയയോ വിളിച്ചുവരുത്തി ശിക്ഷിക്കാന്‍  കഴിയാത്ത കോടതി ചീഫ് സെക്രട്ടറിയെ ശിക്ഷയായി അന്ന് മുഴുവന്‍ കോടതി മുറിയില്‍ നിര്‍ത്തി.

നയപരമായ തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുകയാണു.മന്ത്രിയുടെ ജോലി. അവ നടപ്പാക്കുകയാണ് വകുപ്പുദ്യോഗസ്ഥന്മാരുടെ ജോലി. ഈ വസ്തുത മനസിലാക്കി ഇരുവരും പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയാണെങ്കില്‍ വലിയ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാകില്ല. ആദ്യ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മന്ത്രിസഭയില്‍ അംഗമായിരുന്ന കെ.ആര്‍. ഗൌരിയമ്മക്കൊപ്പം പ്രവര്‍ത്തിച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാര്‍ അവര്‍ അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു മന്ത്രിയായിരുന്നെന്ന് പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുണ്ട്. പല മുഖ്യമന്ത്രിമാരും മന്ത്രിമാരും നയപരമായ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാനുള്ള അവസരം കൊണ്ട് തൃപ്തരാകാറില്ല.  ആരോഗ്യ വകുപ്പ് മന്ത്രിയായിരിക്കെ സ്ഥലംമാറ്റത്തില്‍ ഇടപെട്ടില്ലെന്ന സല്പേര് നേടിയവരാണ് ജെ. ചിത്തരഞ്ജന്‍ (സിപിഐ), വി,എം. സുധീരന്‍ (കോണ്ഗ്രസ്) എന്നിവര്‍. ആ പാത പിന്തുടര്‍ന്നവര്‍ വേറെയുമുണ്ടാകാം. സ്ഥലംമാറ്റത്തില്‍ സ്ഥിരമായി ഇടപെട്ടെന്ന ദുഷ്പേര് സമ്പാദിച്ചവരുമുണ്ട്.

പോലീസിലെ നിയമനങ്ങളില്‍ വകുപ്പ് മന്ത്രിക്ക് മാത്രമല്ല,  എം.എല്‍.എ. മാര്‍ക്കും താല്പര്യമുണ്ടാകും. സി.പി.ഐ-എം ഭരിക്കുമ്പോഴാണെങ്കില്‍ പ്രദേശത്തെ പാര്‍ട്ടി ഘടകവും താല്പര്യമെടുക്കും.. പിണറായി വിജയന്‍ പാര്‍ട്ടി സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറിയായിരിക്കുന്ന കാലത്ത് സേനയില്‍ പാര്‍ട്ടി അംഗത്വമുള്ളവരുണ്ടെന്ന വിവരം പുറത്തു വന്നിരുന്നു. രണ്ടിടങ്ങളില്‍ പാര്‍ട്ടി ആപ്പീസുകളില്‍ പോലീസുകാരുടെ യോഗം വിളിച്ചുചേര്‍ത്തതായും റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യപ്പെട്ടു. പിണറായി വിജയന്‍ സെക്രട്ടറി ആയിരുന്നപ്പോള്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയായ അച്യുതാനന്ദന് പോലീസിന്റെയും വിജിലന്സിന്റെയും ചുമതല  പാര്‍ട്ടി നിഷേധിച്ചിരുന്നു. മുഖ്യമന്ത്രി എന്ന നിലയിലുള്ള പിണറായി വിജയന്‍റെ ആദ്യ നടപടികളിലൊന്നു യു.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് നിയമിതനായ പോലീസ് ഡിജിപി  ടി.പി. സെന്‍ കുമാറിനെ മാറ്റി ലോക നാഥ് ബെഹറയെ ആ സ്ഥാനത്ത് നിയമിച്ചതാണ്. വിജിലന്‍സ് തലപ്പത്തും ഇഷ്ടമുള്ള ഒരാളെ വെച്ചു. ബെഹറയുടെ കീഴില്‍ പോലീസ് മെച്ചപ്പെട്ട രീതിയില്‍ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നെന്ന വിശ്വാസം അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. എന്നാല്‍ കഴിഞ്ഞ ഒരു കൊല്ലത്തില്‍ പോലീസ് പ്രവര്‍ത്തനം വഷളാവുകയാണുണ്ടായത്. കൂടുതല്‍ അക്രമ സംഭവങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. പൊലീസിനെതിരെ ഉയര്‍ന്നിട്ടുള്ള നിഷ്ക്രിയത്വം മുതല്‍ വ്യാജ ഏറ്റുമുട്ടല്‍ വരെയുള്ള  ആരോപണങ്ങളെ നിസ്സാരമായി തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങളില്‍ വലിയ പിന്തുണ നേടിയിട്ടുള്ള ജേക്കബ് തോമസിനെയാണ് പിണറായി വിജയന്‍ വിജിലന്‍സ് ഡയറക്ടറായി നിയമിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴില്‍ വകുപ്പ്  പൊതുമണ്ഡലത്തിലുള്ള അഴിമതി ആരോപണങ്ങളില്‍ നടക്കുന്ന അന്വേഷണങ്ങള്‍ വേഗത്തില്‍ ഫലപ്രാപ്തിയിലെത്തിക്കുന്നതിനു പകരം  പുതിയ ഇരകള്‍ക്കുവേണ്ടി വലയെറിയുകയാണ്. ഐ.എ.എസിനും ഐ.പി.എസിനുമിടയിലും രണ്ടു സര്‍വീസുകളിലെയും ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്കിടയിലും നിലനില്‍ക്കുന്ന പിണക്കങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ ഇതിനെ ആരോഗ്യകരമായ അവസ്ഥയായി കാണാനാവില്ല.
   .
ഏതൊരു സംവിധാനത്തിന്റെയും സുഗമമായ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന് മുകളിലുള്ളവരും താഴെയുള്ളവരും തമ്മില്‍ നല്ല ബന്ധമുണ്ടാകണം. എന്നാല്‍ പലപ്പോഴും ഒരുവശം അച്ചടക്ക അധികാരവും മറുവശം സംഘടനാ ബലത്തെയും അമിതമായി ആശ്രയിക്കുന്നു. സര്‍ക്കാരിലായാലും സ്വകാര്യ സ്ഥാപനങ്ങളിലായാലും കാര്യക്ഷമതയുള്ള ഒരാള്‍ക്ക് സാധാരണഗതിയില്‍ സത്യസന്ധവും നീതിപൂര്‍വവുമായ സമീപനത്തിലൂടെ തന്നോടൊപ്പം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരുടെ ആദരവും സഹകരണവും നേടാനാകും. അതിനു കഴിയാതെ വരുമ്പോഴാണു  ഭീഷണികള്‍ ഉയരുന്നതും അച്ചടക്ക വാളും സംഘടിതശക്തിയും പ്രാമുഖ്യം നേടുന്നതും. (മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ്, ജനുവരി 29, 2017)